Μεγαλώσαμε…

«Μεγαλώσαμε και δε βλέπουμε κανέναν γύρω μας να έχει όνειρα.»

Νίκος Κανδής (Πέτρος Φυσσούν) στην ταινία «Μια λατέρνα μια ζωή» (1958)

κριτική για την ταινία Ant-Man (2015)

Πολλά εφέ και λίγη ουσία στην ταινία “Ant-Man” (2015).

Ο Μάικλ Ντάγκλας έβγαλε εύκολα χρήματα, ενώ οι κακοί της ιστορίας πυροβολούσαν… μυρμήγκια!

Περιμένω εναγωνίως και την ταινία «Ο κατσαριδάνθρωπος και η πυρηνική απειλή», που θα έχει, φαντάζομαι, και περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον. 😮

Άραγε τέτοιου είδους ταινίες περιμένει τώρα πια το κοινό;

Woody Allen

Βλέποντας τώρα την ταινία “Celebrity” (1998) του Γούντι Άλεν (στην οποία ο σκηνοθέτης δεν εμφανίζεται μπροστά από την κάμερα) αναρωτιέμαι:

Ήταν, άραγε, υποχρεωτικό όλοι όσοι έπαιξαν στην ταινία να μιλούν (και κάποιοι να κινούνται) όπως αυτός;

Σύγχρονα ζευγάρια

Όλο και πιο συχνά γύρω μας, τώρα και στις ταινίες!

στιγμιότυπο από την ταινία Hacker’s Game (2015)
Συνεχίστε την ανάγνωση του “Σύγχρονα ζευγάρια”

Η σιωπή (1965)

Αν κρίνουμε από τις τοπικές εφημερίδες της Καβάλας, η ταινία «Η σιωπή» (1965) προβαλλόταν καθημερινά επί ένα μήνα. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που ο Σταύρος Παράβας την ανέφερε σε 2-3 ταινίες εκείνη την εποχή.

Οι θεατές των ταινιών

Μόλις είδα στα στατιστικά του ιστολογίου ότι έχω γράψει ήδη 149 άρθρα εδώ και αυτό είναι το 150ο και σκέφτηκα ότι θα είναι καλή ιδέα να γράψω για κάτι διαφορετικό. Ας μιλήσουμε λοιπόν για τους θεατές των ταινιών στους κινηματογράφους και μάλιστα για τα διαφορετικά είδη θεατών που έχουμε συναντήσει ή έχουμε υπάρξει κι εμείς. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Οι θεατές των ταινιών”

Κριτική ταινίας “The tower” (1993)

Ένας υπάλληλος πιάνει για πρώτη μέρα δουλειά σε μία εταιρεία που στεγάζεται σε ένα υπερσύγχρονο κτήριο, με εξαιρετικά αυστηρούς κανόνες ασφαλείας και με ένα υπολογιστικό σύστημα που «διαγράφει» κάθε εισβολέα, με καθυστέρηση όμως ώστε να σκοτώνεται τελικά ο λάθος άνθρωπος.

Κλασσικό παράδειγμα τηλεταινίας όπου η αρχικά ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα καταστρέφεται από την υλοποίηση με:

  1. άσχετα εμβόλιμα πλάνα,
  2. απίθανες καταστάσεις (από πλευράς Φυσικής) που έχουν ως στόχο τον εντυπωσιασμό του θεατή,
  3. ανύπαρκτους-επίπεδους χαρακτήρες ηρώων και, σαν κερασάκι,
  4. υπολογιστικά γραφικά της περασμένης δεκαετίας (του 1980).

Μα πού πάω και τις διαλέγω, ίσως να σκεφτείτε… 😜

Τη συγκεκριμένη επέλεξα να τη δω επειδή η υπόθεση μου θύμισε πολύ αυτήν του βιβλίου «Γκρίνταϊρον» του Φίλιπ Κερ, ο οποίος ίσως και να πήρε τη βασική ιδέα για το βιβλίο από την ταινία (αν δεν κάνω λάθος το βιβλίο βγήκε το 1995, δύο χρόνια μετά την ταινία).

Το βιβλίο διαβάστε το, έχει κάποια καλά στοιχεία· την ταινία μην τη δείτε, είναι ανόητη και βλακώδης.

Σινεπερίπατος Θεσσαλονίκης

Σήμερα το μεσημέρι είχα την ευκαιρία, μαζί με άλλους 40-45 κινηματογραφόφιλους, να κάνουμε ένα νοερό ταξίδι στο χρόνο.

Με ένα χαλαρό περίπατο από το Λευκό Πύργο μέχρι Συνεχίστε την ανάγνωση του “Σινεπερίπατος Θεσσαλονίκης”

Η «Αντιγόνη» (με την Ειρήνη Παπά) προβάλλεται στον Απόλλωνα (Καβάλα, 1962)

Η «Αντιγόνη» (με την Ειρήνη Παπά) προβάλλεται στον Απόλλωνα (Καβάλα, 1962) via Instagram http://bit.ly/2AjOfw1 November 30, 2017 at 10:11AM

«Ο δράκος» στην κινηματογραφική λέσχη Καβάλας

«Ο δράκος» στην κινηματογραφική λέσχη Καβάλας
Εφημερίδα «Ταχυδρόμος»(Καβάλας), 5 Μαΐου 1962
Αρέσει σε %d bloggers: