Η νοσταλγός (2004)

«Η νοσταλγός» είναι μία ταινία της Ελένης Αλεξανδράκη, η οποία επιχειρεί να μεταφέρει στην οθόνη το ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Μάλιστα η απόδοση είναι τόσο πιστή που στο σενάριο χρησιμοποιείται η καθαρεύουσα εμπλουτισμένη με τη νισυριώτικη διάλεκτο.

Πρωταγωνίστρια είναι μία γυναίκα, η Αννιώ (=Όλια Λαζαρίδου), που είναι παντρεμένη με κάποιον αρκετά μεγαλύτερό της (=Σπύρος Σταυρινίδης, βραβευμένος για την ερμηνεία του στην ταινία «Αιώνι0ς φο1τητής») και δεν της αρέσει η ζωή που ζει, γι’ αυτό και αποφασίζει μία ημέρα να επιστρέψει στο νησί όπου μεγάλωσε (=Νίσυρος). Για το σκοπό αυτό ζητάει από ένα νεαρό, το Μαθιό (=Γιώργος Τσούλαρης), να την περάσει απέναντι με τη βάρκα του.

Η ταινία είναι δομημένη σε δύο άξονες: ημέρα και νύχτα. Την ημέρα τα χρώματα είναι ζωντανά, η δράση εξελίσσεται στην ξηρά και οι άνθρωποι συζητάνε με όρεξη, αστειεύονται, χορεύουν και εργάζονται. Τη νύχτα κυριαρχεί το σκούρο μπλε, της θάλασσας και του ουρανού, όλες σχεδόν οι σκηνές είναι στη βάρκα με την Αννιώ και το Μαθιό και οι συζητήσεις είναι περισσότερο εσωτερικές σε σημείο να μην ξέρουμε τελικά αν ο Μαθιός είναι πραγματικός ή πλάσμα της φαντασίας.

Σε γενικές γραμμές η ταινία μου άρεσε, αν και η ώρα που προβλήθηκε, χθες το βράδυ, δύο ώρες πριν την Ανάσταση, δε νομίζω ότι ήταν και η πιο κατάλληλη. Δύο χαρακτηριστικά της που θα θυμάμαι είναι η καθαρεύουσα των διαλόγων και τα χρώματα των σπιτιών της Νισύρου.

Σχολίασε

Εδώ σχολιάζετε...

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: