Ταινίες για την Ασιατική μαφία (Yakuza, Triads, etc.)

Το άρθρο αυτό προέκυψε από ένα κουίζ της xMovies, όπου αναζητούσαμε

ταινίες όπου συμμετέχουν Ασιάτες γκάγκστερς ή μαφιόζοι και γίνεται αναφορά στις σχετικές οργανώσεις, οικογένειες, συμμορίες.

Η αλήθεια είναι ότι ίσως στο συγκεκριμένο είδος να μην έχουμε εντρυφήσει εμείς οι Ευρωπαίοι τόσο πολύ ή να μην έχουμε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για την “κίτρινη” μαφία όσο έχουμε για την ιταλική ή (κυρίως) για όλα τα παρακλάδια της αμερικανικής… ποιος ξέρει…

Έκανα λοιπόν μια μικρή αναζήτηση για τις ανάγκες του κουίζ και θεωρώ καλό να αναφέρω κι εδώ τι βρήκα. Στο κάτω κάτω, μπορεί να βοηθήσω κάποιους που θα ψάχνουν να βρουν ταινία να δουν ένα βράδυ (ή να οργανώσουν π.χ. ένα μαραθώνιο προβολής ταινιών με θέμα την ασιατική μαφία).

Μια χρήσιμη σελίδα σχετικά με τις ταινίες που αναφέρονται στη Yakuza (γιαπωνέζικη μαφία) είναι το σχετικό λήμμα της wikipedia. Για τις κινέζικες Τριάδες (του Χονγκ Κονγκ) υπάρχει επίσης αρκετή φιλμογραφία ενώ, αντίθετα, δε βρήκα πολλά πράγματα για την κορεατική μαφία.

Το σίγουρο είναι πως οι ταινίες με Ασιάτες μαφιόζους είναι κατά τι σκληρότερες (πιο ωμές ίσως) από τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές ή αμερικανικές (α ναι, το παρακλάδι της κινέζικης μαφίας στην Αμερική λέγεται Tong).

Battle Royale (2000)

Δεν έχω δει πολλές γιαπωνέζικες ταινίες, ούτε και γνωρίζω πολλά για την ιαπωνική καθημερινή ζωή και κουλτούρα, αυτή η ταινία όμως δεν είναι απλά μια «γροθιά στο στομάχι», είναι μάλλον μια «μαχαιριά στο στομάχι» (για να μην ξεφεύγω και από την ιστορία της ταινίας).

Πρόκειται για μία αλληγορική ταινία δράσης που μας μεταφέρει σε μια υποθετική κοινωνία που προετοιμάζει τα παιδιά της για το μέλλον, υποτάσσοντάς τα στις διαταγές ενός νόμου που επιβάλλει η σχολική εκδρομή μιας τάξης (που επιλέγεται στην τύχη) να μετατρέπεται σε πολεμική περιπέτεια αλληλοεξόντωσης των μαθητών, μέχρι να υπάρξει ένας νικητής ή μία νικήτρια ή μέχρι να περάσουν 3 μέρες. Ολόκληρη η τάξη μεταφέρεται ναρκωμένη σε ένα νησί που “προστατεύει” ο στρατός και, αφού τους εξηγήσουν τους κανόνες, οι μαθητές και οι μαθήτριες αφήνονται στην τύχη τους με μόνο όπλο αυτό που είναι κρυμμένο στο σάκο που τους προμηθεύουν (που μπορεί να είναι από αυτόματο μέχρι καπάκι κατσαρόλας).

Αν αφήσουμε κατά μέρος την ωμή βία (που παρουσιάζεται σα να αποτελεί μέρος της κουλτούρας της χώρας, αν κρίνουμε και από κάποια γιαπωνέζικα κόμικς), ο παραλογισμός της ιστορίας ευτυχώς μας αποστασιοποιεί και την παρακολουθούμε μόνο με την αγωνία ποιος/α θα είναι το επόμενο θύμα. Μάλιστα, με το κάθε πτώμα εμφανίζεται στην οθόνη και ένας υπότιτλος που μας ενημερώνει ποιο ήταν το θύμα και πόσοι ζωντανοί μένουν ακόμη!

Δίνοντας μάλιστα και μία αίσθηση τηλεοπτικού ριάλιτι σ’ αυτήν την αλληλοεξόντωση, ο καθηγητής και οι στρατιωτικοί παρακολουθούν εκ του ασφαλούς την πρόοδο των μαχών χρησιμοποιώντας ένα δίκτυο μικροφώνων και εντοπιστών θέσης και επεμβαίνουν ορίζοντας κάθε 6 ώρες νέες ζώνες κινδύνου (από τις οποίες πρέπει να απομακρυνθούν όλοι οι “παίκτες”, αλλιώς εξοντώνονται από τους στρατιώτες). Δε θα με εξέπληττε αν αυτή η παρακολούθηση μεταδιδόταν μέσω κάποιου τηλεοπτικού καναλιού και στην υπόλοιπη χώρα προς τέρψη των τηλεθεατών και των γραφείων στοιχημάτων· δε γίνεται όμως καμία τέτοια νύξη μέσα στην ταινία.

Μου θύμισε κάπως την ταινία «The running man» (1987) που έχει παρόμοιο θέμα.

Ανάμεσα στους 42 μαθητές και μαθήτριες της τάξης ο προσεκτικός θεατής θα εντοπίσει την Chiaki Kuriyama (που έπαιζε τη Gogo Yubari, τη σωματοφύλακα της Lucy Liu στην ταινία «Kill Bill vol.1»). Ο Takeshi Kitano είναι ο καθηγητής της τάξης και υπεύθυνος για τη σωστή διοργάνωση της «Battle Royale».