Παίζω με τις λέξεις

Αναγραμματισμοί

Όλη η ιστορία ξεκίνησε, πριν από ένα χρόνο περίπου, με τη διαπίστωση ότι δεν υπήρχε κάποια ιστοσελίδα, σχετική με ορθογραφία, που να επιτρέπει στα παιδιά να μαθαίνουν παίζοντας. Να εμφανίζει, δηλαδή, διάφορες λέξεις που θα πρέπει το παιδί να τις γράψει σωστά και αυτό να γίνεται υπό μορφή παιχνιδιού. Είχαν προηγηθεί και κάποιες συζητήσεις που είχα κάνει με δύο φίλους, γονείς παιδιών στο δημοτικό σχολείο, καθώς και οι δικές μου μνήμες από το σχολείο και αποφάσισα τελικά να φτιάξω ένα απλό παιχνίδι, το οποίο θα ζητούσε από το παιδί-παίκτη να επιλέξει ανάμεσα σε 4 λέξεις αυτήν που είναι γραμμένη σωστά.

Το πρώτο παιχνίδι

Κι έτσι, τον περασμένο Οκτώβριο, γεννήθηκε αρχικά το παιχνίδι «Ορθογραφία», το οποίο εμπλουτίστηκε στη συνέχεια (από την επόμενη εβδομάδα δηλαδή) με τη δυνατότητα προσθήκης νέων παιχνιδιών με λίστες λέξεων που θα επέλεγε κάποιος επισκέπτης. Αυτό ήταν κάτι που μου ζήτησε η φίλη Αρετή Τσιφλίδου και το κοινό στο οποίο απευθύνεται είναι κυρίως οι δασκάλες/δάσκαλοι και οι γονείς που θέλουν τα παιδιά να παίξουν μόνο με συγκεκριμένες λέξεις, π.χ. ρήματα με συγκεκριμένη κατάληξη, λέξεις με διπλά σύμφωνα, κ.λπ. Τα παιχνίδια αυτά έχουν συγκεκριμένη διάρκεια ζωής (από 1 ημέρα ως 6 μήνες), μπορούν να είναι δημόσια ή ιδιωτικά και ο μόνος περιορισμός είναι να περιέχουν λέξεις κατάλληλες για παιδιά.

Τα επόμενα

Επειδή όμως «τρώγοντας έρχεται η όρεξη», κι ενώ συνέχιζα να εμπλουτίζω το λεξιλόγιο της Ορθογραφίας, σκέφτηκα ότι αφού είχα ήδη τόσες λέξεις διαθέσιμες, γιατί να μην τις ξαναχρησιμοποιήσω και σε κάποιο άλλο παιχνίδι; Κι έτσι, το Νοέμβριο, έφτιαξα και τους «Αναγραμματισμούς».

Ε, κι αφού είχαμε ήδη δύο παιχνίδια, δύσκολο ήταν να φτιάξω, το Δεκέμβριο, και μία «Κρεμάλα»;

Και ο χρόνος [2018] τελείωσε με 3 παιχνίδια. Και πέρασαν αρκετοί μήνες, χωρίς καινούριο παιχνίδι· έκανα μόνο μικροαλλαγές στα υπάρχοντα και, κυρίως, πρόσθετα λέξεις εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιό τους.

Σεπτέμβριος 2019

Μέχρι που ήρθε ο Σεπτέμβριος του 2019 και τα παιχνίδια από 3 έγιναν 7, με τη δημιουργία 4 ολοκαίνουριων παιχνιδιών! Και όταν λέω «ολοκαίνουρια» εννοώ πως δεν είχα δει κάτι αντίστοιχο ήδη κάπου αλλού, οπότε αν θέλετε να τα δοκιμάσετε σιγουρευτείτε ότι διαβάσατε πρώτα καλά τις οδηγίες. 🙂

Τα 4 καινούρια παιχνίδια είναι το «Ναρκοπέδιο», ο «Λαθοθήρας», τα «Ζευγαράκια» και τα «Στρατιωτάκια», όλα φτιαγμένα μέσα στο Σεπτέμβριο, που τελειώνει σήμερα.

Για το μέλλον δεν ξέρω. Δεν έχω στο πρόγραμμα κάποιο άλλο, παλιό ή νέο, παιχνίδι (είμαι ανοιχτός σε προτάσεις όμως 🙂 αν έχετε κάποια ιδέα για υλοποίηση), σκέφτομαι όμως μήπως τροποποιήσω κάποια από αυτά τα παιχνίδια ώστε να υπάρχουν και σε άλλη γλώσσα (στα αγγλικά κατ’ αρχήν και βλέπουμε…)

Ο χρόνος θα δείξει…

Εν κατακλείδι

Α ναι, αν θέλετε να κρατήσετε κάποια διεύθυνση στα Αγαπημένα σας, προτιμήστε τη σελίδα με όλα τα παιχνίδια, για να ενημερωθείτε άμεσα και για τα επόμενα 😉

Ακόμη δύο προβλήματα μαθηματικών

Όταν αποφάσισα, πριν από ένα μήνα, να γράψω για τα προβλήματα μαθηματικών που φτιάχνω για να λύνει ο ανηψιός μου, δε φανταζόμουν ότι θα υπήρχε ενδιαφέρον και από άλλους φίλους και τα κατέγραψα για ιστορικούς, που λέμε, λόγους. Υπήρξαν όμως δύο φίλοι που μου ζήτησαν και άλλα, παρόμοια προβληματάκια κι έτσι επανέρχομαι σήμερα με άλλα δύο, διοφαντικών εξισώσεων επίσης, που λύνονται απλά, με τις γνώσεις των μαθηματικών που διδάσκονται στο δημοτικό σχολείο. Αν ασχοληθείτε και τα λύσετε, μη διστάσετε/ντραπείτε να γράψετε τις απαντήσεις σας στα σχόλια.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ακόμη δύο προβλήματα μαθηματικών”

Δύο σημερινά προβλήματα μαθηματικών

Επειδή χθες είχαμε μία συζήτηση με τον ανηψιό περί μαθηματικών και του ανέφερα ότι ο αγαπημένος μου μαθηματικός είναι ο Διόφαντος (για την ακρίβεια οι εξισώσεις που φέρουν το όνομά του), σήμερα το πρωί που πήγα να τον ξυπνήσω του είχα ετοιμάσει ένα σχετικό πρόβλημα και του το είπα αμέσως μόλις άνοιξε τα μάτια του. Ξέρω ότι του αρέσουν και ήμουν σίγουρος ότι θα βρει τη λύση, αλλά δεν περίμενα ότι θα το λύσει γρήγορα κι έτσι αναγκάστηκα να του βάλω και δεύτερο, το οποίο τον παίδεψε λίγο περισσότερο πριν το λύσει κι αυτό.

Πρέπει να αναφέρω, πριν παρουσιάσω τα προβλήματα, ότι ο ανηψιός θα πάει στην έκτη τάξη το Σεπτέμβριο κι έτσι σας ζητώ, αν θέλετε να λύσετε τα προβλήματα, να μη χρησιμοποιήσετε γνώσεις που δεν έχει ακόμη κάποιο παιδί που πηγαίνει στο δημοτικό σχολείο.

Ή, αν θέλετε και έχετε παιδιά (ή ανήψια, εγγόνια, …), δώστε τα στα παιδιά να τα λύσουν. Ξεκινάμε;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Δύο σημερινά προβλήματα μαθηματικών”

Το «κυνήγι του θησαυρού» στην πόλη

Πριν από δύο χρόνια έγραφα για το «κυνήγι του θησαυρού» στο σπίτι, σε διάφορες παραλλαγές.

Σήμερα θα δούμε μία επέκταση του παιχνιδιού, στην πόλη αυτή τη φορά και η διαφορά τώρα είναι ότι Συνεχίστε την ανάγνωση του “Το «κυνήγι του θησαυρού» στην πόλη”

Το «κυνήγι του θησαυρού» στο σπίτι

Ένα από τα ευχάριστα καθήκοντα ενός θείου (όπως εγώ ή εσείς) ή ενός γονιού (όπως, ίσως, πολλοί από εσάς) είναι και η απασχόληση του μικρού ανηψιού με διάφορες δραστηριότητες μέσα στο σπίτι. Μία από αυτές τις δραστηριότητες που προτιμάμε και οι δύο και τη θυμόμαστε όποτε βρίσκουμε ευκαιρία αυτά τα χρόνια είναι το «κυνήγι του θησαυρού» μέσα στο σπίτι.

Κατά τα γνωστά, γράφουμε τα στοιχεία που μας οδηγούν από τη μία τοποθεσία στην επόμενη σε μικρά χαρτάκια και τα κρύβουμε εκεί που πρέπει για να τα βρει ο/η εξερευνητής/τρια και να φτάσει τελικά μέχρι το θησαυρό.

Ο λόγος τώρα που αποφάσισα να γράψω αυτό το μικρό άρθρο είναι τα διαφορετικά είδη στοιχείων που έχουμε χρησιμοποιήσει εμείς όλα αυτά τα χρόνια που παίζουμε μαζί.

  1. Στην αρχή, όταν μάθαινε να διαβάζει τα γράμματα του αλφαβήτου, το κάθε στοιχείο ήταν μια απλή λέξη (π.χ. βιβλιοθήκη), που οδηγούσε στην επόμενη τοποθεσία.
  2. Αργότερα, το στοιχείο έγινε η περιγραφή του αντικειμένου όπου είχα κρύψει το επόμενο χαρτάκι, π.χ. «πού βάζουμε τα βιβλία;»
  3. Όταν μάθαμε να κάνουμε και πράξεις με αριθμούς, το στοιχείο ήταν μια πράξη της οποίας το (μονοψήφιο ή μικρό διψήφιο) αποτέλεσμα οδηγούσε σε μια λίστα με τοποθεσίες και η σωστή ήταν ο αύξων αριθμός της, που ήταν το αποτέλεσμα της αριθμητικής πράξης.
  4. Πριν από μερικούς μήνες (όντας πια ο ανηψιός στη Β δημοτικού), το στοιχείο εξελίχθηκε σε ένα σύνολο σκόρπιων γραμμάτων, που με αναγραμματισμό ο μικρός εξερευνητής έβρισκε τη λέξη.
  5. Αυτές τις μέρες, τώρα που τελείωσε και η Β δημοτικού, το στοιχείο είναι πλέον ένα δίστιχο, από το οποίο λείπει η τελευταία λέξη, η οποία είναι η τοποθεσία και πρέπει να ομοιοκαταληκτεί με την τελευταία λέξη του πρώτου στίχου.

Για το μέλλον δεν ξέρω τι άλλο θα βρούμε. Όσο συνεχίζει να μας αρέσει να παίζουμε, θα βρίσκουμε παραλλαγές. Εσείς παίζετε το «κυνήγι του θησαυρού»;

 

ΥΓ. χρησιμοποιώ πληθυντικό αριθμό στην τελευταία παράγραφο, επειδή ο εξερευνητής δεν είναι πάντα ο ανηψιός, κάποιες φορές είναι και ο θείος που ακολουθεί τα στοιχεία που ετοιμάζει ο ανηψιός 😉

Η εκπαίδευση στη Φινλανδία αφορά *όλους* τους μαθητές

Successful school in Finland is one that is able to help all children to learn and fulfill their aspirations, both academic and non-academic. […] Instead, we expect that teachers and principals are responsible collectively for making all children successful in school.

via Four questions about education in Finland | Pasi Sahlberg Blog.

Απομονώνω δύο φράσεις από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με την εκπαίδευση στη Φινλανδία. Και δίνω έμφαση στην λέξη “all”, που πολλές φορές την ξεχνάμε στην καθημερινότητά μας, καθώς συνηθίζουμε να κρίνουμε ένα σχολείο ανάλογα με τις επιτυχίες κάποιων μαθητών του και ξεχνάμε τους υπόλοιπους.

Εντάξει, οι επιτυχίες και η επιβράβευσή τους εμπνέουν τους άλλους μαθητές να προσπαθήσουν κι αυτοί να κάνουν το κάτι παραπάνω για να είναι αυτοί, την επόμενη φορά, οι επιτυχημένοι και να γίνουν διάσημοι σε όλο το σχολείο (και παραέξω).

Όμως, υπάρχουν και πολλά παιδιά που αντιδρούν αρνητικά στην επιτυχία των άλλων, όχι από κακία ή μισαλλοδοξία αλλά επειδή δε βλέπουν πιθανή τη δική τους επιτυχία σε κάποιον τομέα. Έτσι αποστασιοποιούνται και, στη συνέχεια, περιθωριοποιούνται, στάση που δεν είναι απίθανο να ακολουθήσουν και όταν τελειώσουν τις σχολικές τους σπουδές.

Έτσι όμως το σχολείο αποτυγχάνει, καθώς φαίνεται να επιλέγει τους άριστους και να αγνοεί τους υπόλοιπους. Από τη μικρή μου εμπειρία τα τελευταία 5 χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση, μπορώ να δηλώσω ότι έχω συναντήσει μεγάλο ποσοστό εκπαιδευτικών που ενδιαφέρονται για όλα τα παιδιά και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Θέλω να ελπίζω ότι αυτό το μεγάλο ποσοστό είναι γενικό, όμως η συμπεριφορά και οι αντιδράσεις των μαθητών δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στην εκπαίδευση.

Τι άλλο μπορεί να φταίει και πώς μπορούμε να το διορθώσουμε;

Ένα ριζοσπαστικό μανιφέστο για τη διδασκαλία του μαθήματος των νέων τεχνολογιών

Διάβασα σήμερα, στο δικτυακό τόπο της εφημερίδας “The Guardian“, το άρθρο “A radical manifesto for teaching computing“, που έγραψε ο . Αντιγράφω παρακάτω κάποια ενδιαφέροντα κομμάτια:

Starting in primary school, children from all backgrounds and every part of the UK should have the opportunity to: learn some of the key ideas of computer science; understand computational thinking; learn to program; and have the opportunity to progress to the next level of excellence in these activities.

Η κεντρική ιδέα του άρθρου, όπως συνοψίζεται από το συγγραφέα σε μία παράγραφο.

Instead of educating children about the most revolutionary technology of their young lifetimes, we have focused on training them to use obsolescent software products.

Από μία μεριά είναι λογικό. Στο κάτω κάτω, ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι να γνωρίσουν οι μαθητές τα υπάρχοντα εργαλεία και να μάθουν να τα χρησιμοποιούν, ώστε να προχωρήσουν, στη συνέχεια, στην υλοποίηση των ιδεών τους χρησιμοποιώντας τα. Όμως…

[…] if they don’t have a deeper understanding of this stuff [networked computing] then they will effectively be intellectually crippled. They will grow up as passive consumers of closed devices and services, leading lives that are increasingly circumscribed by technologies created by elites working for huge corporations […]

Και εδώ είναι το «κλειδί» της υπόθεσης «διδασκαλία υπολογιστών και νέων τεχνολογιών». Δεν πρέπει να δίνουμε στους μαθητές ούτε έτοιμες λύσεις, ούτε λυμένα προβλήματα. Χρειαζόμαστε άλυτα προβλήματα, πολλές αποτυχημένες προσπάθειες επίλυσης και ανήσυχους εκπαιδευτικούς που, ακόμη και όταν θα απαντούν σε μία ερώτηση, θα ετοιμάζουν την επόμενη για να τη μοιραστούν με τους εκπαιδευόμενους. Στο κάτω κάτω, μία ερώτηση ή ένα πρόβλημα δεν είναι απαραίτητο να έχουν πάντα λύση· η προσπάθεια επίλυσης μπορεί να έχει περισσότερα μακροπρόθεσμα πλεονεκτήματα.

Δημόσιο ημερολόγιο εκδηλώσεων για παιδιά

Εντάξει, ούτε εγώ είμαι γονιός (ακόμη), ούτε αυτό το άρθρο έχει άμεση σχέση με την εκπαιδευτική μου δραστηριότητα.

Αυτό που θέλω να προτείνω όμως αφορά γονείς μικρών παιδιών, οπότε θεωρώ καλό και χρήσιμο να το μοιραστώ μέσα από αυτό το ιστολόγιο.

Έφτιαξα λοιπόν ένα δημόσιο ημερολόγιο, μέσω της δικτυακής εφαρμογής Google calendar με το όνομα Εκδηλώσεις για παιδιά, στο οποίο μπορεί να εγγραφεί και να παρακολουθεί όποιος γονιός θέλει (μέσω του κουμπιού που έχει στην κάτω δεξιά γωνία της σελίδας), ώστε να ενημερώνεται για τις εκδηλώσεις που γίνονται στην περιοχή που μένει και να μπορεί να τις επισκεφτεί μαζί με τα παιδιά του.

Φαντάζομαι ότι δεν είναι κάτι πρωτότυπο και γνωρίζω εξ αρχής ότι θα είναι δύσκολο να το ενημερώνω μόνος μου. Ένα πρόσθετο πρόβλημα είναι το πιθανό φιλτράρισμα των προτάσεων, ώστε να αποφεύγονται οι κακοτοπιές.

Για το τελευταίο δεν έχω λύση, θα αντιμετωπιστεί όταν θα το συναντήσουμε. Για την ενημέρωση όμως, ειδικά για τις περιοχές εκτός Καβάλας (όπου βρίσκομαι επί του παρόντος και μπορώ να ενημερώνομαι σχετικά πιο εύκολα), αρκεί να επικοινωνήσει μαζί μου όποιος/α ενδιαφέρεται για να του/της δώσω τα κατάλληλα δικαιώματα. Μόνο που επειδή το θέμα αφορά στα παιδιά, το μόνο που ζητάω είναι η αυξημένη προσοχή.

CD στην ελληνική εκπαίδευση

Επιτέλους τα δισκάκια βρίσκουν τη θέση τους στη σχολική τσάντα. Εκεί που, μέχρι τώρα, περιείχαν σχεδόν αποκλειστικά τραγούδια σε mp3 ή audio και ταινίες κατεβασμένες παράνομα από το δίκτυο, πλέον θα περιέχουν και αρχεία pdf, αντί των παραδοσιακών βιβλίων.

Για να δούμε όμως πώς αλλάζει, από εδώ και πέρα, η παραδοσιακή σχολική ζωή (ενδεικτικά):

  • «Βγάλτε ένα άγραφο CD, γράφουμε διαγώνισμα» [το διάβασα σήμερα το πρωί στο twitter και μου άρεσε]
  • «Κύριε, δε διάβασα χθες, ο πατέρας μου έβλεπε ταινίες όλο το απόγευμα στον υπολογιστή»
  • «Αν γίνω απουσιολόγος, θα πάρω πλατινένιο CD;»
  • «Γιαννάκη γύρνα πίσω, ξέχασες τη θήκη με τα CD σου»
  • «Δηλαδή ρε κολλητέ, από εδώ και πέρα, τα σκονάκια θα τα φέρνουμε σε USB;»
  • «Για την άλλη εβδομάδα, θα διαβάσετε το τρίτο και το τέταρτο pdf του υποκαταλόγου ch04»
  • «Όχι καλό μου παιδί, δεν υπογραμμίζουμε με το μολύβι επάνω στο CD»

Πέραν της πλάκας όμως, όσο σοβαρή κι αν είναι αυτή κάποιες φορές, το κακό με την εισαγωγή του «ψηφιακού βιβλίου» (που δεν είναι αυτό ακριβώς σε τελική ανάλυση, αλλά τέλος πάντων) στην ελληνική εκπαίδευση είναι ότι γίνεται [και πάλι] εξ ανάγκης και απρογραμμάτιστα. Ως καθηγητής πληροφορικής χαίρομαι βέβαια, στο βαθμό που αυτή η αναγκαία κίνηση θα βοηθήσει τα παιδιά να αφομοιώσουν τις αρχές χρήσης των υπολογιστών και των εφαρμογών, αλλά πολύ φοβάμαι ότι, όταν εκτυπωθούν και μοιραστούν τα βιβλία στους μαθητές, θα επιστρέψουμε στη «χάρτινη» εποχή όπου η ύλη είναι «από τη δεύτερη παράγραφο της σελίδας 12 μέχρι το τέλος του κεφαλαίου 5».

eschool: Αριστεία μαθητών

Φέτος, στο γυμνάσιο, μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ με το πρόγραμμα ηλεκτρονικής γραμματείας του σχολείου, αυτό που είναι γνωστό και ως e-school. Σε γενικές γραμμές, θεωρώ ότι είναι μία καλή προσπάθεια που αξίζει να εμπλουτιστεί και να γίνει η πρωτεύουσα διαδικασία καταχώρησης και οργάνωσης δεδομένων για κάθε σχολείο, αλλά δε θέλω, επί του παρόντος, να γράψω περισσότερα· άλλο είναι το θέμα μου σ’ αυτό το άρθρο.

Επειδή λοιπόν αυτήν την εποχή, αφού έχουν περαστεί οι απουσίες και οι βαθμοί των μαθητών σε προφορικά και γραπτά, έχουμε να βγάλουμε και διάφορα στατιστικά στοιχεία, θα γράψω σήμερα τον τρόπο που βρήκα (δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη λύση, αλλά δουλεύει) για τα αριστεία της κάθε τάξης, ελπίζοντας ότι μπορεί να βοηθηθούν και άλλοι συνάδελφοι.

Για να εκδόσουμε/εκτυπώσουμε τα αριστεία της κάθε τάξης, ακολουθούμε τα παρακάτω βήματα:

  1. από το μενού επιλέγουμε «Εκτυπώσεις»
  2. από τη λίστα αριστερα «Βαθμοί» και μετά «Κατάσταση Μ.Ο. μαθητών» και συμπληρώνουμε τα στοιχεία στη φόρμα στα δεξιά:
    • τάξη: Α (ή Β ή Γ)
    • τύπος τμήματος: Γενικής παιδείας
    • τμήμα: Α1, Α2, Α3 (θεωρώντας ότι μας ενδιαφέρει η Α’ τάξη)
    • παράσταση υπολογισμού Μ.Ο.: Α-Γ.Μ.Ο.
    • Μέσος όρος: από 18,5 ως 20 [βρίσκεται στο κάτω μέρος της φόρμας και ορίζουμε ως κάτω όριο το 18,5, παρ’ όλο που έτσι θα εμφανίσει και παιδιά με χαρακτηρισμό βαθμού «Πολύ καλά», για να είμαστε σίγουροι ότι δε θα παραλείψει κάποιο παιδί που βρίσκεται στο όριο]
    • από την τρίτη καρτέλα «Ομαδοποίηση» προσθέτουμε από την αριστερή στήλη την «Τάξη εγγραφής» και αφαιρούμε το «Τμήμα» και προσθέτουμε την «Ταξινόμηση κατά Μ.Ο.»
    • από τη δεύτερη καρτέλα «Στήλες» προσθέτουμε από την αριστερή στήλη το «Τμήμα», ώστε στην τελική λίστα να εμφανίζεται και το τμήμα του κάθε μαθητή
  3. επιλέγουμε «Εκτύπωση» και ελέγχουμε ό,τι μας εμφανίσει

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι, την πρώτη φορά, είναι χρήσιμο να γίνει αποθήκευση της φόρμας μέσω της επιλογής «Αποθήκευση ως: Αριστεία», ώστε να μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί και άλλες φορές, αλλά και για τις άλλες τάξεις. Κάθε φορά που θα επιλέγεται η αποθηκευμένη φόρμα όμως, πρέπει να επιλέγουμε από την αρχή την «Τάξη», τον «Τύπο τμήματος» και τα «Τμήματα» που μας ενδιαφέρουν.

Ελπίζω να μην έχω ξεχάσει κάτι (αλλιώς θα υπάρξει διόρθωση στο κείμενο) και να είναι χρήσιμο σε όσους το δοκιμάσουν. Υποθέτω ότι σε μελλοντικές εκδόσεις του e-school μπορεί να ενσωματωθεί στις λειτουργίες του, αλλά αυτές τις ημέρες ήταν ο καλύτερος τρόπος που βρήκα για την παρούσα έκδοση.