Updates from Δεκέμβριος, 2006 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • Apostolos Tsompanopoulos 19:09 on 20 December 2006 Permalink | Reply
    Tags:   

    Διασπάται το Βέλγιο; 

    Μόλις διάβασα ένα άρθρο που λέει ότι δεν είναι απίθανη η διάσπαση του Βελγίου και σκέφτομαι: τι νόημα έχει τώρα πια που υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και όλοι είμαστε πολίτες της;

    Δέχομαι ότι υπάρχει αντιπάθεια (ή και μίσος) μεταξύ των δύο κοινοτήτων που το αποτελούν, ο τυπικός όμως διαχωρισμός τι παραπάνω θα προσφέρει στους πολίτες της κάθε κοινότητας;

    Όχι ότι μου πέφτει λόγος βέβαια, απλά αναρωτιέμαι…

    Eνημέρωση (15 Ιαν 2007): ευτυχώς που τελικά επρόκειτο για καλοστημένη φάρσα ενός τηλεοπτικού καναλιού που ζήλεψε τη δόξα του Orson Welles.

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 08:45 on 15 December 2006 Permalink | Reply
    Tags:   

    Συνταξιδιώτες 

    Με τους ανθρώπους που συνταξιδεύουμε μας ενώνουν κάποιες αόρατες κλωστές. Ακόμη και αν δεν έχουμε την ίδια αφετηρία ή/και τον ίδιο προορισμό, όταν συναντηθούν τα βλέμματά μας, ξέρουμε και οι δύο ότι επικοινωνούμε.

    Πόσες φορές δεν έτυχε να καλημερίσουμε ή να καληνυχτήσουμε ένα άγνωστο άτομο (ή ακόμη και να γνωριστούμε μεταξύ μας), απλά και μόνο επειδή έτυχε να βρεθούμε σε διπλανές (ή κοντινές) θέσεις; Και όταν το ταξίδι τελειώσει, ίσως να ξεχάσουμε τα πρόσωπα· θα μας μείνει όμως η αίσθηση της επαφής.

    Οι κλωστές όμως αυτές δε μας ενώνουν με όλους… ας έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και ένα χαμόγελο έτοιμο για όσους τις έχουν δει!

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 13:15 on 18 November 2006 Permalink | Reply  

    Emil Zatopek 

    Θυμήθηκα σήμερα μία ιστορία που είχα διαβάσει παλιά σε μία εφημερίδα για τον Emil Zatopek.

    Ήταν μετά την εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων στην Τσεχοσλοβακία (που ακολούθησε την «Άνοιξη της Πράγας») και ο Ζάτοπεκ είχε χαρακτηριστεί ως αντιφρονούντας από το κομμουνιστικό κόμμα. Για να τον μειώσουν λοιπόν, τον έκαναν σκουπιδιάρη!

    Όμως δε μπόρεσε να ανταποκριθεί στα νέα του “καθήκοντα” επειδή τους δρόμους που του είχαν ανατεθεί να καθαρίζει, πριν περάσει, έβγαιναν οι κάτοικοι των σπιτιών και τους καθάριζαν!

     
    • Γιάννης Τ. 11:15 on 12 Νοεμβρίου 2007 Permalink | Reply

      Λίγο καθυστερημένα το είδα, αλλά αξίζει το σχόλιο μου!
      Αν ήταν πριν το 1991 μαλλόν θα συμφωνούσα και θα βρισκόμουν στην ίδια πλευρά με σένα, υποστηρίζοντας της κάθε λογής “Άνοιξες”. Η ιστορική εμπειρία όμως μας έχει διδάξει τα τελευταία 20 περίπου χρόνια τι σήμαίνουν όλες αυτές οι “Άνοιξες” από το 1956 στην Ουγγαρία μέχρι και τις πρόσφατες πορτοκαλί, ροζ και λοιπών αποχρώσεων επαναστάσεις!
      Πάμε λοιπόν στο θέμα μας τώρα. Ποιος σου είπε ότι είναι υποτιμητικό οι άνθρωποι, ακόμη και οι πρωταθλητές να αλλάζουν δουλειές και καθήκοντα? Τέτοιοι θεσμοί υπάρχουν με πολλές μορφές και στη Δύση (βλ. Rotary Clubs) αλλά και είναι αμιγώς σοσιαλιστικοί (βλέπε Κούβα και συμμετοχή των διανοουμένων, αθλητών κ.ά. στην παραγωγή). Όσο για μερικές από τις αθλητικές και καλλιτεχνικές βεντέτες πολύ καλά θα ήταν κι εδώ ν΄ αναλαμβάνουν κατά διαστήματα χρέη οδοκαθαριστή ή εργάτη για να έχουν μια επαφή με την πραγματικότητα!
      Κλείνω λέγοντας ότι τουλάχιστον τότε οι άνθρωποι είχαν εξασφαλισμένη δουλειά, υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλεια και όλα τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ αγαθά για τα οποία σήμερα αγωνιζόμαστε καθημερινά και συνεπώς μπορούσαν να επιδοθούν σε πιο ευχάριστα και χρήσιμα για εκείνους πράγματα. Σήμερα φίλε μου Αποστόλη και για να γίνεις σκουπιδιάρης χρειάζεται διαδικασία ΑΣΕΠ, σε βαθμό που να είναι το όνειρο πολλών νέων, ακόμη και πρώην αθλητών!!! Τώρα για το εάν οι γείτονες καθάριζαν πρώτοι το δρόμο σε ένδειξη εκτίμησης και συμπαράστασης, δε νομίζεις ότι ακόμη κι αυτό το ψηλό ήθος ήταν αποτέλεσμα της σοσιαλιστικής παιδείας και ανατροφής τους? Θα το έκαναν πολλοί αυτό σήμερα για οποιονδήποτε “κατατρεγμένο”? Μάλλον όχι και ίσως να του έδιναν και μια κλωτσιά να πάει παρακάτω γιατί τέτοια ζώα είμαστε εμείς εδώ στον “ελεύθερο κόσμο”.
      Φιλικά, Γιάννης.

    • Apostolos Tsompanopoulos 14:08 on 12 Νοεμβρίου 2007 Permalink | Reply

      Φίλε Γιάννη, η αναφορά μου σ’ αυτή τη μικρή ιστορία είχε να κάνει περισσότερο με την εκτίμηση που είχαν οι απλοί πολίτες (και με το ήθος τους, όπως πολύ σωστά αναφέρεις) στο πρόσωπο του πρωταθλητή τους, ο οποίος “υποβιβάστηκε” από το καθεστώς από βαθμοφόρο του στρατού (αν δεν κάνω λάθος) σε σκουπιδιάρη, παρά με οποιαδήποτε πολιτική ή άλλη προέκταση.

      Προσωπικά δεν υποτιμώ καμία δουλειά και δεν κρίνω κανένα από τη δουλειά που κάνει, αλλά από τον τρόπο που την κάνει 🙂

    • Γιάννης Τ. 11:14 on 14 Νοεμβρίου 2007 Permalink | Reply

      Σ’ αυτό συμφωνούμε απολύτως, αλλά επί της ουσίας δεν σχολίασες! Από που άραγε πήγαζε αυτό το ήθος και η παιδεία ώστε να συμπαρασταθούν σε έναν υποθετικά έστω κατατρεγμένο? Δεν πήγαζε από τη σοσιαλιστική τους ανατροφή και από την παιδεία που είχαν πάρει ως τότε? Έγραψα στο προηγούμενο σχόλιό μου για το πως θα αντιδρούσαν τα ζώα της γειτονιάς του Ζάτοπεκ στη δικιά μας κοινωνιά!
      Μάλλον θα χαιρόταν, θα γελούσαν με φθόνο και ευχαρίστηση και θα του έδιναν και μια κλωτσιά αν μπορούσαν για να πάει πιο κάτω!
      Αλλά πέρα από το καθαρά κοινωνικό στοιχείο του σχολίου σου, απάντησα γιατί διέβλεψα ένα συγκαλυμμένο μίσος για το σοσιαλισμό με όλες τις ατέλειες που ομολογουμένως είχε τότε. Λοιπόν, στην ουσία του πράγματος τώρα! Κατ’ αρχήν πολύ καλά του κάνανε και μακάρι να το έκαναν κι εδώ σε κάθε λογής υψηλόβαθμους επηρμένους που νομίζουν ότι επειδή η κοινωνία και η χώρα τους τους τα έδωσε όλα, δικαιούνται στη συνέχεια να την υπονομεύουν! Η έντιμη στάση αν δεν γουστάρεις τη χώρα σου και το καθεστώς είναι είτε
      να προσπαθήσεις να κάνεις επανάσταση και να πληρώσεις τις συνέπειες αγόγγυστα γι’ αυτό, είτε να τα μαζέψεις και να φύγεις για κάπου αλλού που σου αρέσει περισσότερο, είτε να αποσυρθείς από τα εγκόσμια και να την κάνεις για Άγιο Όρος μεριά! Από τη στιγμή όμως που δέχεσαι για πολλά χρόνια όλη τη πλουσιοπάροχη φροντίδα του ίδιου καθεστώτος, σε φτιάχνει ουσιαστικά αυτό που είσαι μέσα από τις δομές του και ζεις και πολύ καλύτερα απ’ ότι οι συμπολίτες σου την ίδια περίοδο, τότε πρέπει να το βουλώσεις γιατί ήδη έχεις συμβιβαστεί και επωφεληθεί για χρόνια από αυτό! Δεν είναι έντιμο να γίνεσαι ότι γίνεσαι και μετά να αποσπάσαι ως ελίτ και να κάνεις κριτική και ψευτο-επανάσταση του σαλονιού! Και πολύ λίγα του κάναν του Ζάτοπεκ και των ομοίων του και μάλλον λόγω αυτής της χαλαρότητας και των ευαισθησιών του ηττήθηκε τελικά το σοσιαλιστικό μπλοκ και τις συνέπειες τις πληρώνουμε εμείς σήμερα! Δεν είχαν βλέπεις κανέναν τόσο σκληρό, μετά το θάνατο του Στάλιν, για να κρατήσει τις ισορροπίες με τη νεοβαρβαρότητα του Ρήγκαν, του Κλίντον, του Μπους, Μπλαίρ και των ομοίων τους.
      Ακριβώς κι εγώ για τον τρόπο που κάνουν παρόμοιες δουλειές οι νέοι μιλάω! Αν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής καμμιά δουλειά δεν είναι υποτιμητική και πολύ περισσότερο αυτοί που μας κρατάνε καθαρούς να μη βρωμίσουμε. Το πρόβλημα είναι ότι τεράστιο κοινωνικό κεφάλαιο μορφωμένων και μάλιστα εξειδικευμένων νέων χάνεται
      τελείως άδικα, ενώ πολύ από αυτούς αγωνίζονται για χρόνια είτε μέσω ΑΣΕΠ, είτε μέσω πολιτικάντηδων της κακιάς ώρας να πάρουν ακριβώς μια θέση σκουπιδιάρη και είναι και ευτυχισμένοι μ’ αυτό. Μερικοί μάλιστα από αυτούς και αθλητές υψηλής ποιότητας! Αυτό δεν συνέβαινε ποτέ στα σοσιαλιστικά κράτη και ο καθένας αξιοποιούταν ανάλογα με τις δυνατότητες, τα ταλέντα, τις σπουδές του και κυρίως
      τις ανάγκες του! Μπορείς ακόμη και συγκρίνεις τη μέρα με τη νύχτα??? Τι δεν θα δινα για να ζούσα εκεί, εκείνα τα χρόνια και πίστεψε με, δεν θα ήμουν τόσο τρυφερός και επιεικής με κάθε είδους Ζάτοπεκ που υπονόμευαν από τότε το μέλλον των παιδιών μου και της χώρας μου. Εγώ πολύ πιθανόν θα του έδινα και μια κλωτσιά να πάει παρακάτω γιατί είμαι μεγαλωμένος στη Δύση και δεν μπορώ να ξεπεράσω ακόμη τη ζωώδη μου φύση:))
      Στα γράφω όλα αυτά γιατί σε εκτιμώ, δεν περιμένω να συμφωνήσεις. Απλά σκέψου πόσο κακό έκαναν οι κάθε είδους Ζάτοπεκ στη γενιά μας και στις μελλοντικές μέσα
      από την ασφάλεια της βαρετής μεν, σίγουρης δε σοσιαλιστικής τους πραγματικότητας! Ίσως αν ο σοσιαλισμός ήταν πιο σκληρός απέναντί τους και είχε λάβει έγκαιρα τα μέτρα του, σήμερα και το δικό σου μεγάλο ταλέντο και οι ικανότητες θα αξιοποιούταν καλύτερα
      προς όφελος δικό σου και της κοινωνίας.

    • Apostolos Tsompanopoulos 16:51 on 14 Νοεμβρίου 2007 Permalink | Reply

      “Δεν είμαι μωαμεθανός,
      ούτε κι ανήκω κανενός
      σ’ όσους και να πάω τόπους,
      ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους”

      Δε θυμάμαι από ποιο τραγούδι ποιου συγκροτήματος είναι το τετράστιχο, δέξου το όμως απλά ως σχόλιο.

  • Apostolos Tsompanopoulos 13:14 on 13 November 2006 Permalink | Reply  

    Απλά μαθήματα αριθμητικής 

    Πρόβλημα:
    Πώς χωρίζουμε δύο γαϊδάρων άχυρα;

    Λύση:
    Βάζουμε τα μισά στον ένα και τα μισά στον άλλο

    Παραλλαγή:
    Δύο παιδιά θα μοίραζαν ένα γλυκό στα δύο.
    Λέει το ένα: κόψε εσύ και θα διαλέξω εγώ!

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 16:35 on 30 October 2006 Permalink | Reply  

    Tα στραβά και τα παράλογα — μέρος 3ον 

    Μετά τις δύο τελευταίες ιστορίες (blogme.gr & κοριτσάκι-τρομοκράτης) μία ακόμη, προσωπική αυτή τη φορά, ενδεικτική του παραλογισμού που αντιμετωπίζουμε πολλές φορές στη ζωή μας — ευτυχώς απλά παράλογη χωρίς άλλες συνέπειες…

    Πριν από κάποιους μήνες λοιπόν έληγε το διαβατήριό μου και πήγα στην αστυνομία να το ανανεώσω. Εκεί μου είπαν ότι έπρεπε να βγάλω και καινούρια ταυτότητα, αφού είχαν περάσει περισσότερα από 10 χρόνια από τότε που έβγαλα την προηγούμενη. Εντάξει λέω, ας βγάλουμε και την καινούρια ταυτότητα (προσοχή: χρειάζονται έγχρωμες φωτογραφίες για το διαβατήριο και ασπρόμαυρες για την ταυτότητα).

    Έπρεπε όμως να πάω και στην εφορία για να τους ενημερώσω κι αυτούς ότι πλέον έχω καινούριο αριθμό ταυτότητας (τον οποίο γράφουμε σε κάθε δήλωση λες και δε φτάνει ο ΑΦΜ). Εκεί ανακαλύψαμε ότι έπρεπε να μου φτιάξουν και την καρτέλα, επειδή, μετά το TAXIS, έγραφε ως αντικείμενο εργασίας μου κάτι άσχετο και όχι αυτό που είχα δηλώσει όταν έκανα την έναρξη εργασιών! Τη φτιάξαμε κι αυτήν (αφού υπέβαλα το σχετικό χαρτομάνι φυσικά)!

    Αφού φρόντισα και για 1-2 ακόμη περιπτώσεις όπου ήξερα ότι ο συσχετισμός γίνεται βάσει του αριθμού ταυτότητας, νόμιζα ότι είχα τελειώσει! Αμ δε!

    Σήμερα, πηγαίνοντας σε μία τράπεζα (από τις μεγάλες), για να πληρώσω το λογαριασμό της πιστωτικής μου κάρτας, είπα στον ταμία να πάρει τα χρήματα από το λογαριασμό ταμιευτηρίου που έχω εκεί. Μου ζήτησε (φυσιολογικά) την ταυτότητα για να ανακαλύψει όμως (και να μου αποκαλύψει ευγενικά) ότι δεν ήταν αυτή που είχα δείξει όταν άνοιξα το λογαριασμό. Ωραία, και πού είναι το πρόβλημα;

    Πρέπει, λέει, να πάω στο κατάστημα όπου άνοιξα το λογαριασμό και να τους ενημερώσω ότι άλλαξα ταυτότητα για να κάνουν την αλλαγή ή να κλείσω το λογαριασμό που έχω ήδη (στο άλλο κατάστημα;) και να ανοίξω καινούριο (στο συγκεκριμένο)! Μα όλα τα καταστήματα μιας τράπεζας στην ίδια τράπεζα δεν ανήκουν;

    Την πιστωτική την πλήρωσα τελικά (δεν ήταν και μεγάλο το ποσό), αλλά μου έμεινε η απορία για το λόγο που πρέπει να κάνω τις παραπάνω αλλαγές (τη στιγμή που, σήμερα επίσης, σε άλλη τράπεζα — επίσης από τις μεγάλες — έκανα επίσης ανάληψη χωρίς να με ρωτήσουν το παραμικρό)!

    Μάλλον, από εδώ και πέρα, θα κάνω ό,τι αναλήψεις χρειάζομαι μέσω του ΑΤΜ μέχρι να μηδενιστεί ο συγκεκριμένος λογαριασμός. Αναρωτιέμαι όμως πότε θα ξαναβρώ μπροστά μου παρόμοιο πρόβλημα (λόγω της καινούριας ταυτότητας).

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 11:46 on 27 October 2006 Permalink | Reply
    Tags:   

    Βρήκαμε τους τρομοκράτες!!! 

    Μετά τη χθεσινή ιστορία με το blogme.gr, ακόμη μία παρόμοια (;) ιστορία…

    Είναι 14 ετών, πηγαίνει στο σχολείο και, στον ελεύθερο χρόνο της σχεδιάζει «τρομοκρατικές» ενέργειες!

    Το τραγικό είναι ότι κανείς δεν ανέκρινε το υποτιθέμενο «θύμα» της για τις πραγματικές τρομοκρατικές ενέργειες που εκτελεί σε όλο τον κόσμο (κι αν όχι ο ίδιος, οι εντολείς του)!

    Πού πας κόσμε;

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 14:39 on 26 October 2006 Permalink | Reply
    Tags:   

    Μας φταίει ο γαϊδαρος και χτυπάμε το σαμάρι! — Υπόθεση BlogMe.GR 

    Η είδηση είναι εντυπωσιακή!

    Κάποιος εντόπισε σε μία ιστοσελίδα κάποια σχόλια εις βάρος του και προχώρησε σε μήνυση. Μπράβο του!

    ΟΜΩΣ

    Αντί να ψάξει να βρει ποιος έγραψε αυτά τα σχόλια, μήνυσε τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας που το μόνο που έκανε ήταν να συγκεντρώνει τα άρθρα διαφόρων ελληνικών δικτυακών ημερολογίων (blogs) και να τα παρουσιάζει. Όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ, τον άνθρωπο τον συνέλαβαν και του κατέσχεσαν τον εξοπλισμό για κάτι που έγραψε κάποιος άλλος!!!

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 10:15 on 23 October 2006 Permalink | Reply
    Tags: ,   

    ποιος πίνακας του V. van Gogh είμαι; 

    Αν πιστέψω τα αποτελέσματα αυτού του κουίζ που εντόπισε ο adamo, τότε:

    What van Gogh painting most suits you?

    Blossoming Almond Tree (Feb. 1890)

    Bright and full of life, this is arguably one of van Gogh’s most optimistic works.

    Personality Test Results

    Click Here to Take This Quiz
    Brought to you by YouThink.com quizzes and personality tests.

    Όμορφος ο πίνακας και χαρούμενα τα συναισθήματα που προκαλεί.
    Ως προς τη σύνδεσή του με τις απαντήσεις μου όμως, δε θα κάνω σχόλιο!

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 15:46 on 15 October 2006 Permalink | Reply
    Tags: , , μηχανές αναζήτησης   

    Αποτελέσματα δικτυακών αναζητήσεων 

    Πολλές φορές, τους τελευταίους μήνες, έχω την αίσθηση ότι τα αποτελέσματα που παίρνω από κάποιες δικτυακές αναζητήσεις που κάνω είναι είτε άσχετα με την ερώτηση που έθεσα ή ακόμη και λάθος!
    [ Διευκρινίζω εδώ ότι αναφέρομαι κυρίως στις ελληνικού ενδιαφέροντος ερωτήσεις ]

    Φυσικά δε φταίνε οι μηχανές αναζήτησης για τα κακά αποτελέσματα· το γεγονός οφείλεται είτε στην κακή ποιότητα (ελάχιστης πληροφορίας) των σχετικών ιστοσελίδων ή στην καλή «απόκρυψη» των σχετικών πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, τις οποίες, λόγω δυναμικά δημιουργούμενων ιστοσελίδων, οι μηχανές αναζήτησης μπορεί και να μην αρχειοθετούν.

    Στην πρώτη περίπτωση, λόγω και του τρόπου προβολής των αποτελεσμάτων αναζήτησης από τις μηχανές (όπου προτιμώνται και συνεπώς προβάλλονται κυρίως οι ιστοσελίδες με τις περισσότερες συνδέσεις προς αυτές καθώς και αυτές που είναι πιο πρόσφατες), υπερισχύουν ιστοσελίδες είτε από δικτυακά ημερολόγια ή από δικτυακές συζητήσεις (newsgroups, chats), άρα οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές δεν είναι (συνήθως) καθόλου εμπεριστατωμένες κι έτσι η χρησιμότητά τους είναι ελάχιστη.

    Στη δεύτερη περίπτωση, η αιτία είναι η κακή προβολή! Οι πληροφορίες υπάρχουν (και συνήθως είναι πολύ καλής ποιότητας), είναι όμως τόσο καλά κρυμένες μέσα στους πίνακες κάποιων βάσεων δεδομένων που είναι πρακτικά άχρηστες!!

    Λύση; Δε βλέπω κάποια εύκολη λύση… όμως:

    • Θα μπορούσαν ίσως οι έλληνες συγγραφείς ιστοσελίδων να φροντίσουν να φτιάξουν κάποιες σελίδες, έστω και στατικές, που να περιέχουν πραγματικά χρήσιμες πληροφορίες και όχι απλά υλικό του τύπου: “Αυτή είναι η ιστοσελίδα μου… αφήστε μου μήνυμα!”
    • Θα μπορούσαν επίσης οι διάφοροι φορείς, όπως τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τα ινστιτούτα ή ακόμη και οι διάφοροι σύλλογοι, να φτιάξουν ιστοσελίδες που να παρέχουν υλικό που να είναι εύκολο να βρεθεί και να αρχειοθετηθεί, ώστε ο επισκέπτης να εντοπίζει ό,τι τον ενδιαφέρει χωρίς να χάνεται στον ωκεανό της άχρηστης πληροφορίας. Επίσης θα έπρεπε να προβάλλουν καλύτερα τον όγκο δουλειάς τους και να μην τον θάβουν, έστω και αθέλητα.

      Έχοντας προσωπική εμπειρία από ανάλογες δουλειές, μπορώ να βεβαιώσω τον οποιονδήποτε ότι είναι πολύ εύκολο μία δουλειά να ξεχνιέται και να αφήνεται στη μοίρα της, απλά και μόνο επειδή τελείωσε η χρηματοδότηση της ανάπτυξής της και δεν υπάρχει αντίστοιχο κονδύλι για τη διατήρησή/διαφήμισή της!

    Και κάτι τελευταίο που αφορά στις ελληνικές μηχανές αναζήτησης: όπως φαίνεται έχουν βολευτεί με τη χρήση των αποτελεσμάτων που παρέχει το Google (συνήθως) ή το Yahoo!, και έχουν παραμελήσει εντελώς την αποστολή τους! Μα αγαπητές ελληνικές μηχανές, αν θέλουμε να δούμε τα αποτελέσματα που παρέχει το Google ή το Yahoo!, γιατί να μην τις επισκεφθούμε και μόνοι μας; Κουτάκι που να παρουσιάζει στη σελίδα μου ξένα αποτελέσματα μπορώ να έχω κι εγώ!

     
  • Apostolos Tsompanopoulos 10:01 on 13 October 2006 Permalink | Reply
    Tags:   

    Η Καβάλα μου 

    Σήμερα το πρωί βρέθηκα στο επάνω νοσοκομείο της Καβάλας. Αφού τελείωσα, βλέποντας το φθινοπωρινό καιρό, αποφάσισα να περπατήσω μέχρι το λιμάνι, ακολουθώντας το δρόμο του νερού. Σ’ αυτήν την πορεία προς τα κάτω, προτίμησα να ακολουθήσω δρομάκια που δεν είχα ξαναπερπατήσει, περνώντας από γειτονιές ήσυχες, χωρίς αυτοκίνητα. Στενά δρομάκια, κήποι, ανοιχτές πόρτες και άνθρωποι να κάθονται είτε έξω από τα μαγαζιά ή στα σπίτια τους. Μουσική ακουγόταν από ένα παράθυρο· κάποιος εξασκούνταν στο μπουζούκι. Λίγο πιο κάτω, ένας ραδιοφωνικός σταθμός είχε διαφημίσεις και κάποια παιδάκια έπαιζαν μπάλα.

    Στους στύλους της ΔΕΗ χαμογελαστοί υποψήφιοι υποσχόταν καλύτερη ζωή και κάποια ψηφοδέλτια, σκισμένες αφίσες και φάκελοι κείτονταν στο δρόμο… θα τα μαζέψει η επόμενη βροχή! Ούτε ο δήμαρχος που θα βγει την Κυριακή, αλλά ούτε και οι περίοικοι θα φροντίσουν να καθαρίσουν τους δρόμους. Ο δήμαρχος και οι σύμβουλοι θα έχουν να ασχοληθούν με τα σοβαρά ζητήματα του τόπου· οι περίοικοι ασχολούνται με τα του οίκου τους, σιγά μην κοιτάξουν το δρόμο.

    Ο δρόμος όμως θα καθαρίσει και πάλι· ο αέρας θα μαζέψει τα σκουπίδια σε μέρη απάνεμα, το νερό θα τα πάει παρακάτω και όταν φτάσουν στο μεγάλο δρόμο θα τα μαζέψει το συνεργείο καθαριότητας. Από τα στενά δρομάκια, το συνεργείο δε μπορεί να περάσει. Η Καβάλα όμως, εκεί ψηλά, είναι μια μεγάλη κατηφόρα και το νερό ξέρει τις διαδρομές (που και κλειστές να τις βρει, πάλι θα βρει μονοπάτι να περάσει).

    Έφτασα μέχρι την οδό Αμύντα, την κατέβηκα και με υποδέχτηκαν κορναρίσματα και δύο ουρές αυτοκινήτων που περίμεναν ένα φορτηγό να ξεφορτώσει. Επέστρεψα!

    Την πόλη αυτή την αγαπάω όμως και μ’ αρέσει να την περπατάω!
    Γιατί να σας πω ψέμματα; Υποψήφιος είμαι;

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Reply
e
Edit
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Cancel
Αρέσει σε %d bloggers: