Από συνήθεια, καλά!

Άκουσα τη στιχομυθία σήμερα στο δρόμο:

– Πώς είσαι;
– Από συνήθεια, καλά!

Ο άνθρωπος που απάντησε, δε χαμογέλασε. Με την απάντησή του όμως, η λέξη “καλά” παίρνει μία σχετικά αρνητική, παθητική χροιά. Καλά, δηλαδή “όχι άσχημα”. Ακούγοντάς το σκέφτηκα ότι δεν έχει απαιτήσεις καλών στιγμών, ότι είναι ικανοποιημένος δηλαδή, αρκεί να μην έλθουν οι κακές στιγμές.

Δεν ξέρω, ίσως ήταν κουρασμένος, μπαϊλντισμένος ή να απάντησε “από συνήθεια”. Φοβάμαι όμως ότι ο εθισμός σε απουσία κακών (που δεν είναι κακός), μπορεί να μας οδηγεί στην παραίτηση από το κυνήγι των καλών.

Λέτε να φοβόμαστε τις αναταράξεις (το “αλατοπίπερο”) της ζωής μας και να την προτιμούμε πιο πεζή;

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.