Ένα ποίημα μέσα στην πόλη

Είδα την αφίσα τυχαία την Τετάρτη, περιμένοντας το λεωφορείο στη στάση, και θυμήθηκα τη σκηνή με το στιχοπλόκο θαμώνα του καφέ της ταινίας “Le fabuleux destin d’Amélie Poulain”… τη θυμάστε;

Ντίνος Χριστιανόπουλος – “Ενός λεπτού σιγή”

Εδώ που τα λέμε, και οι δύο αφίσες διηγούνται από μία μικρή ιστορία η κάθε μία 🙂

Δυστυχώς όμως, χθες που ξαναπέρασα, έλειπαν και οι δύο. Οι γκρίζες πόλεις φαίνεται ότι δεν αγαπούν τα χρώματα και τις λέξεις.

Καβάλα, Kavala, Ελλάς

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.