Να γιατί μ’ αρέσει να βλέπω Mundial (και Ολυμπιακούς αγώνες)

Αρχίζει σήμερα στη Νότια Αφρική το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, το και Mundial αποκαλούμενο. Χιλιάδες είναι αυτοί που θα παρακολουθήσουν τους αγώνες μέσα από τα γήπεδα και εκατομμύρια μέσα από την τηλεόραση.

Και αυτό ακριβώς είναι που μου αρέσει περισσότερο, τόσο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, όσο και στους Ολυμπιακούς αγώνες. Πέραν του καθαρά αθλητικού γεγονότος (όσο κι αν κάποιοι δε σέβονται το αθλητικό Πνεύμα), είναι οι φίλαθλοι στις κερκίδες που αγαπάω πολύ. Αυτό το πολύχρωμο, χαρούμενο (πραγματικά γελαστοί άνθρωποι) ποτάμι που κινείται αργά και ξεσηκώνεται όταν πρέπει και που αντιμετωπίζει τον κάθε αγώνα ως ευκαιρία για γιορτή.

Στις κερκίδες των σταδίων (και όχι μόνο), σε αυτούς τους παγκόσμιους, αθλητικούς αγώνες, οι φίλαθλοι από όλο τον κόσμο ξεχνούν την καθημερινότητά τους και όσα προβλήματα, οικονομικά και μη, τη συνοδεύουν και για λίγες ώρες γιορτάζουν. Χαίρονται, γελούν και χορεύουν και (ευτυχώς για τους απ’ έξω) μεταδίδουν αυτά τα συναισθήματα και σε όσους είναι ανοιχτοί να τα δεχτούν και να συμμετέχουν.

Γι’ αυτό χαίρομαι κι εγώ. Μπορεί να μην είμαι εκεί τώρα· έχω βρεθεί όμως σε άλλες εκδηλώσεις (η μεγαλύτερη όλων το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου το 1997 στην Αθήνα — υπηρετούσα τη θητεία μου τότε και, για 2 μήνες, είχα βρεθεί σε στρατόπεδο της περιοχής) και ξέρω πώς είναι. Ξεχάστε το εμπορικό πανηγύρι και δείτε τους ανθρώπους.

Και να μην ξεχνάμε, αυτή τη φορά είναι και για την Αφρική, την πιο ταλαιπωρημένη και αδικημένη Ήπειρο, αλλά με τους πιο χαρούμενους ανθρώπους 🙂

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.