ηλιοβασίλεμα

6 χρόνια πριν…

Πριν από 6 χρόνια, αυτές τις μέρες πάνω κάτω, άδραξα την ευκαιρία και συμμετείχα σε ένα σεμινάριο.

Τα άτομα που συμμετείχαν στο σεμινάριο δεν τα γνώριζα ακόμη ή είχαμε συναντηθεί μόλις 2 μήνες πριν, σε ένα άλλο σεμινάριο, αλλά δεν είχαμε πει και πολλά πράγματα πέρα από τα τυπικά που λένε οι άνθρωποι συνήθως όταν γνωρίζουν καινούριο κόσμο.

Εδώ που τα λέμε, ακόμη και το σεμινάριο το είδα τυχαία, σε μια ανακοίνωση στο facebook (αν θυμάμαι καλά), και με τον άνθρωπο που μίλησα στο τηλέφωνο για να δηλώσω συμμετοχή δεν είχαμε ξαναμιλήσει ουσιαστικά μέχρι τότε (έψηνε σουβλάκια σε μια εκδήλωση όταν πρωτοσυναντηθήκαμε).

Τέλος πάντων, δήλωσα συμμετοχή τηλεφωνικά και συμμετείχα στο σεμινάριο, όπου οι μοναδικοί άνδρες που συμμετείχαμε ήμασταν αυτός που είχε απαντήσει στο τηλέφωνο κι εγώ. Το σεμινάριο πήγε πολύ καλά και, ενδιάμεσα, ένα βράδυ συμφωνήσαμε να πάμε για φαγητό σε μία ταβέρνα εκεί κοντά (όχι όλοι, όσοι μπορούσαμε).

Στο τέλος, οι διοργανωτές του σεμιναρίου πλήρωσαν όλο το λογαριασμό κι επειδή ένιωσα ότι έπρεπε κάπως να το ξεπληρώσω, την επόμενη μέρα, πριν ξεκινήσουμε το μάθημα, τους κράτησα για λίγο έξω από την αίθουσα και τους έκανα μία πρόταση που δε μπορούσαν να αρνηθούν. Τους είπα να διαλέξουν ανάμεσα στο να πληρώσω κι εγώ για την ταβέρνα και σε ένα χαρτάκι, όπου είχα γράψει μία διεύθυνση.

Τα παιδιά, για να μην πάρουν τα λεφτά, προτίμησαν να πάρουν το χαρτάκι, χωρίς να ξέρουν σε τι μπλέκουν! 🤣

Τα υπόλοιπα είναι, απλά, η ιστορία μιας παρέας, που συνεχίζει να γράφεται… ❤️

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: