86 άχρωμες λέξεις

Τα όνειρά μας αφημένα,
μέσα σε κλειστά τετράδια,
στον πάτο γεμάτου συρταριού,
για να μην τα θυμόμαστε πια.

Δεν κάνουμε πια όνειρα
και οι μέρες μας περνούν χωρίς σκοπό,
απλά τις ώρες βλέπουμε να κυλούν
και τις ζωές μας από τους άλλους ανθρώπους
να διαμορφώνονται.

Από αυτούς που νομίζουν
ότι τις πράξεις τους ακόμη ελέγχουν
και αναζητούν αποδοχή από τους αδιάφορους
που αρέσκονται στα ψέμματα που τους σερβίρουν.

Κι έτσι παραδομένοι πια κοιτάζουμε
τα κλειστά συρτάρια,
με τα παλιά τετράδια,
αυτά που, κάποτε, εμείς τα χρωματίσαμε.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.