Είσαι οι γονείς σου

… και, κάπως έτσι, έγινες οι γονείς σου.

Σαν τα τραγούδια…

Σαν τα τραγούδια που έχεις στη συλλογή σου και πότε δεν άκουσες…

ηλιοβασίλεμα

Αυθόρμητα

Γέλασες αυθόρμητα σήμερα;

Ένα ταξίδι, μία ξενάγηση, νέοι φίλοι, πολλά βιβλία, 11 χρόνια

Σήμερα νομίζω ότι είναι κατάλληλη η μέρα να σας πω μία ιστορία που συνέβη πριν από (περίπου) μια δεκαετία (και κάτι παραπάνω). Τότε (2008) Περίπου τέτοιες μέρες ήτανε, μερικές μέρες πιο μπροστά για την ακρίβεια, που έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την Άννα, με την οποία δεν γνωριζόμασταν ακόμη. Μου έγραφε, κάπως διερευνητικά είναι η […]

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Και μην ξεχάσεις…

Και μην ξεχάσεις σήμερα να κατηγορήσεις για κάτι αυτόν που θεωρείς εχθρό σου ή αντίπαλό σου. Επειδή θα τον μειώσεις και θα νιώσεις καλύτερα έτσι. Επειδή έτσι αυτοπροσδιορίζεσαι. Αλλιώς, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον δημιουργήσεις (έστω κι αν ήταν η δική σου εικόνα) για να μπορείς να «ξέρεις» ποιος είσαι. Και μη σε […]

Σαν πόλεμος

Είδα ένα σκοτωμένο πουλί στην άκρη του δρόμου. Σαν παιδί στη Συρία, που δεν έμαθε γιατί σκοτώθηκε.

Απολογισμός ημέρας

Υπάρχουν ημέρες που δεν τις θυμόμαστε και άλλες που δε θέλουμε να τις θυμόμαστε. Η σημερινή όμως δεν είναι μία από αυτές για εμένα, επειδή θέλω να τη θυμάμαι.

Πράσινες ενοχές

Το μίσος της πολιτικής

Διαβάζοντας παλιές εφημερίδες, εδώ και τόσα χρόνια, έχω μάθει πολλά που δεν ήξερα για εκείνα τα χρόνια (1950-1970) κι έχω παρατηρήσει και διαφορετικές συμπεριφορές των ανθρώπων της εποχής και διαφορετικούς τρόπους γραφής / παρουσίασης των ειδήσεων. Ως ένα σημείο αναμενόμενα και, κάποιες φορές, συγκρίνοντας την τότε κοινωνία με τη σημερινή, διαφορετικά. Αυτό όμως που μένει […]

Αρέσει σε %d bloggers: