Πεταλουδόπολη

Ασφαλισμένοι και ήσυχοι
σε σπίτια σαν κουκούλια,
δε μεταμορφωνόμαστε.

Δεν αλλάζουμε,
μόνο μένουμε εκεί
περιμένοντας, ελπίζοντας.

Την αλλαγή που δε λέει να έρθει.
Την κίνηση που δεν τολμάμε.
Τη σκέψη που αφήσαμε στη μέση.

Τα φτερά που μεγαλώνουν σιγά σιγά.

Εγώ

Όλοι έχουμε πια κάτι να πούμε,
πρωτότυπο,
γι’ αυτό και σταματήσαμε ν’ ακούμε.

Κι άμα δε βρίσκουμε να γράψουμε,
δε σκάμε,
ψάχνουμε τότε κάτι ν’ αντιγράψουμε.

Ταξίδια της μνήμης

Αχ μνήμη,
πώς αγαπάς να ταξιδεύεις
στις δικές σου διαδρομές.
Μπερδεύεις, παιδεύεις, ζωντανεύεις
ξεχασμένα συναισθήματα κι ορμές.

Αχ, μνήμη.

Ένα τυχαίο γεγονός, μια κουβέντα, μια ματιά, μια κίνηση.
Σπίρτο αναμμένο σε ξερά φύλλα επάνω. 🔥

Κι αν

Κι αν τη ζωή σου κάποτε, Συνεχίστε την ανάγνωση του “Κι αν”