#ΜένουμεΣπίτι χωρίς #COVID19

Αυτές τις μέρες, που μένουμε στο σπίτι για να μείνουμε μακριά από τον κορονοϊό, υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να προσέχουμε. Άλλα τα συνειδητοποιήσαμε μόνοι μας και άλλα ακολουθώντας τις οδηγίες των ανθρώπων που είναι γνωρίζουν περισσότερα για τέτοια θέματα.

Με αυτό το άρθρο θέλω να τονίσω μόνο δύο συνήθειες που θεωρώ σημαντικές και δεν είδα να πολυαναφέρονται στις διάφορες σχετικές συζητήσεις.

  1. προσέχουμε τι ακουμπάμε στους δημόσιους χώρους της πολυκατοικίας που ζούμε: πόμολα (εξώπορτας και ασανσέρ), κουμπιά ασανσέρ για τους ορόφους και διακόπτες φωτισμού στους διαδρόμους.
  2. προσέχουμε τους γείτονές μας που ζούνε μόνοι τους. Επειδή μένουμε στο σπίτι και δεν κυκλοφορούμε στους δρόμους, το ίδιο κάνουν και αυτοί· αν όμως τους συμβεί κάτι, ίσως να μην το καταλάβει κάποιος παρά μόνο αφού θα είναι αργά.

22 καρτέλες

Για μια στιγμή νόμισα ότι είχα λιγότερες από 20 ανοιχτές καρτέλες στον περιηγητή 😀 και χάρηκα! Μετά τις μέτρησα, ήταν 22, επέστρεψα στην πραγματικότητα.

Πού να ασχολούμαστε τώρα με κορονοϊούς και άλλα τέτοια καθημερινά ζητήματα…

Ακόμη μια μέρα ζωντανοί

Λίγο είναι;

Φαντάσου να φτάσεις τις 40.000 ημέρες ζωής…

Απλά, το «σήμερα» επί 40.000 φορές. Ως ποσότητα· η ποιότητα αλλάζει κάθε μέρα.

Ανθρώπινες συνήθειες

Κλασσικά, όποιος δε θέλει να δουν τις ευθύνες του, δείχνει κάποιον άλλον.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ανθρώπινες συνήθειες”

Χαμένες μάχες

Αξίζει να αγωνίζεσαι σε μία, εκ των προτέρων χαμένη, μάχη;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Χαμένες μάχες”

Αναμονή

Παλιά, όταν περίμενες στο νοσοκομείο, μπορούσες να παρατηρείς τους γύρω σου και να τους σχολιάζεις με το διπλανό σου. Εξάλλου και αυτοί το ίδιο έκαναν…

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Αναμονή”

Είσαι οι γονείς σου

… και, κάπως έτσι, έγινες οι γονείς σου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Είσαι οι γονείς σου”

Αυθόρμητα

ηλιοβασίλεμα

Γέλασες αυθόρμητα σήμερα;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Αυθόρμητα”

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μεταθανάτιοι ύμνοι”

Και μην ξεχάσεις…

Και μην ξεχάσεις σήμερα να κατηγορήσεις για κάτι αυτόν που θεωρείς εχθρό σου ή αντίπαλό σου. Επειδή θα τον μειώσεις και θα νιώσεις καλύτερα έτσι.

Επειδή έτσι αυτοπροσδιορίζεσαι. Αλλιώς, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον δημιουργήσεις (έστω κι αν ήταν η δική σου εικόνα) για να μπορείς να «ξέρεις» ποιος είσαι.

Και μη σε νοιάζει για το πώς θα νιώσει. Κι αυτός το ίδιο θα κάνει με εσένα ή κάποιον άλλο για να μπορέσει κι αυτός να αυτοπροσδιοριστεί.

Μην ανησυχείς, κανένας σχεδόν δεν πιστεύει στις δυνατότητές του και ψάχνει να βρει και να τονίσει τις καμπούρες των άλλων, άσε που είναι και πιο εύκολο αυτό από το να πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι μόνος σου και να πρέπει να σκεφτείς και να δουλέψεις σκληρά.

Κι έτσι θα συνεχίσεις να ζεις, μαζί με τα άλλα καβούρια στο βάθος του κουβά. Υπάρχει, άραγε, και τίποτε άλλο, έξω από τον κουβά; Αυτός είναι ο κόσμος μας.