Ένα ταξίδι, μία ξενάγηση, νέοι φίλοι, πολλά βιβλία, 11 χρόνια

Σήμερα νομίζω ότι είναι κατάλληλη η μέρα να σας πω μία ιστορία που συνέβη πριν από (περίπου) μια δεκαετία (και κάτι παραπάνω).

Τότε (2008)

Περίπου τέτοιες μέρες ήτανε, μερικές μέρες πιο μπροστά για την ακρίβεια, που έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την Άννα, με την οποία δεν γνωριζόμασταν ακόμη. Μου έγραφε, κάπως διερευνητικά είναι η αλήθεια (λογικό, αφού δε με ήξερε), πως είναι μέλος μιας παρέας από τη Θεσσαλονίκη (κυρίως) και πως η παρέα αυτή ήθελε να έρθει για μία μονοήμερη εκδρομή στην Καβάλα με συγκεκριμένο σκοπό.

Δέχτηκα, χωρίς συζήτηση, να συναντηθούμε και να τους βοηθήσω να επιτύχουν το σκοπό τους, όσο μπορούσα φυσικά, και κανονίσαμε ό,τι χρειαζόταν (π.χ. πού και πότε θα βρεθούμε, για να με αναγνωρίσετε θα κρατάω μία εφημερίδα και θα λύνω το σταυρόλεξο, τέτοια). Εδώ πρέπει να γράψω πως η Άννα μου έστειλε το μήνυμα επειδή είδε ότι ήμουν ένας (λέμε τώρα) bookcrosser από την Καβάλα και επειδή η παρέα που θα ερχόταν ήταν bookcrossers που, μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, «απελευθέρωναν» βιβλία και σε άλλες πόλεις (ο «συγκεκριμένος σκοπός» που έγραψα στην πρώτη παράγραφο).

Bookcrossers της Θεσσαλονίκης στο λιμάνι της Καβάλας
Bookcrossers της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο) αποβιβάζονται και φωτογραφίζονται στο λιμάνι της Καβάλας

Τα παιδιά ήρθαν, γνωριστήκαμε, φωτογραφηθήκαμε (εντάξει, εγώ λείπω από τη φωτογραφία επειδή είμαι πίσω από τη φωτογραφική μηχανή), τριγυρίσαμε στην πόλη (όπου άφησαν-«απελευθέρωσαν» ούτε-που-θυμάμαι-πόσα βιβλία), φάγαμε, ήπιαμε και ευχαριστηθήκαμε!

Το θέμα όμως είναι (όπως και η αιτία που γράφω αυτό το άρθρο) ότι δε χαθήκαμε όταν τελείωσε η εκδρομή και μπήκαν στο λεωφορείο για την επιστροφή.

Τώρα (2019)

Τόσο το επόμενο διάστημα, οπότε και γνωριστήκαμε όχι μόνο μέσω των blogs και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και με τυχαίες συναντήσεις π.χ. στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ή, απλά, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, όσο και στο σήμερα, το καλό είναι ότι συνεχίζουμε να έχουμε επαφές και δε χαθήκαμε.

Πέρασαν ήδη πάνω από δέκα χρόνια και η παρέα ξέρω ότι έχει διασκορπιστεί σε διάφορα μέρη και δεν εννοώ μόνο στον τρισδιάστατο χώρο, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου επικοινωνούμε ή αλληλοπαρακολουθούμαστε (ενδεικτικά αναφέρω: το goodreads (προφανώς), το twitter, τα παραμύθια, το linkedin — το facebook για εμένα είναι παρελθόν).

Αλλάξαμε τόπους, δουλειές, συνήθειες, παρέες, αλλάξαμε και οι ίδιοι, ίσως, ως χαρακτήρες. Αρκεί όμως μία φωτογραφία για να θυμηθούμε και να νοσταλγήσουμε (πώς τα γράφω έτσι; 😃)· εξάλλου γι’ αυτό φωτογραφιζόμαστε με φίλους όποτε βρίσκουμε ευκαιρίες.

Παιδιά, να είστε καλά! Είδα σήμερα τη φωτογραφία τυχαία και θυμήθηκα άλλες εποχές.

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μεταθανάτιοι ύμνοι”

Συμπεριφορά συμπεριφοράς

Η συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους ανθρώπους είναι και μεταδοτική και αντιμεταθετική (ή «δανεική», αν το προτιμάτε έτσι).

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Συμπεριφορά συμπεριφοράς”

Ας μην ξεχνάμε…

Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι συμβαίνει κάτι μόνο όταν το καταλαβαίνουμε κι εμείς. Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ας μην ξεχνάμε…”

Για το καλό μας! #GDPR

Στα ηλεκτρονικά μηνύματα των τελευταίων ημερών διαβάζω ότι όλες οι εταιρείες φροντίζουν για το καλό μας, να μη διαρρεύσουν τα προσωπικά μας δεδομένα και για να είναι προστατευμένα.

Για το λόγο αυτό Συνεχίστε την ανάγνωση του “Για το καλό μας! #GDPR”

Πραγματική ιστορία: Το νου σας!

Έχει συμβεί σε φίλο φίλου, οπότε είναι αλήθεια.

Πρέπει να προσέχουμε… Συνεχίστε την ανάγνωση του “Πραγματική ιστορία: Το νου σας!”

Πώς αντιμετωπίζουμε τους συλλέκτες δεδομένων;

 

Αφού όλοι ενδιαφέρονται να μας κατατάξουν σε κατηγορίες, διαβάζοντας με όποιο τρόπο μπορούν, τα δεδομένα μας (προσωπικά και μη), γιατί να μην τους μπερδέψουμε λίγο;

Δεν απαγορεύεται, δεν είναι παράνομο και είναι και διασκεδαστικό, αν το καλοσκεφτεί κανείς… Δε θα ήταν ωραίο π.χ. να κάναμε κάθε μέρα και από ένα check-in από διαφορετική πόλη; Η Γη έχει πολλά όμορφα μέρη που θα θέλαμε να πάμε, γιατί να μην τα επισκεφτούμε νοερά; 😉

Περί δωρεάν προϊόντων και υπηρεσιών

Όλοι το ξέρουμε ήδη πως «όταν η υπηρεσία είναι δωρεάν, το προϊόν είναι οι χρήστες».

Καλό είναι να το Συνεχίστε την ανάγνωση του “Περί δωρεάν προϊόντων και υπηρεσιών”

Μην ξεχνάς το σημαντικό

 

Μην ξεχνάς ότι σε αυτήν την κοινωνία (όπως και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που την εκφράζουν και τη χαρακτηρίζουν) το πιο σημαντικό είναι τι φαίνεσαι και όχι τι είσαι.

Αν φαίνεσαι χαρούμενος, Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μην ξεχνάς το σημαντικό”

Η πρωταπριλιά είναι την Κυριακή #BFF

Μην πιστεύετε άκριτα ό,τι διαβάζετε εδώ κι εκεί. Κυκλοφορούν πολλοί «πλακατζήδες» γύρω μας.