Κι ακόμα περιμένουμε…

«Εντός 30 ετών θα είναι δυνατή η επαφή με εξωγήινα όντα» (τίτλος σε εφημερίδα)

Ήταν 1966, τα 30 χρόνια πέρασαν και οι εξωγήινοι δεν ήρθαν.

Ίσως οι εξωγήινες μαμάδες να απαγορεύουν την επαφή με γήινα όντα. 😀

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μεταθανάτιοι ύμνοι”

Και μην ξεχάσεις…

Και μην ξεχάσεις σήμερα να κατηγορήσεις για κάτι αυτόν που θεωρείς εχθρό σου ή αντίπαλό σου. Επειδή θα τον μειώσεις και θα νιώσεις καλύτερα έτσι.

Επειδή έτσι αυτοπροσδιορίζεσαι. Αλλιώς, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον δημιουργήσεις (έστω κι αν ήταν η δική σου εικόνα) για να μπορείς να «ξέρεις» ποιος είσαι.

Και μη σε νοιάζει για το πώς θα νιώσει. Κι αυτός το ίδιο θα κάνει με εσένα ή κάποιον άλλο για να μπορέσει κι αυτός να αυτοπροσδιοριστεί.

Μην ανησυχείς, κανένας σχεδόν δεν πιστεύει στις δυνατότητές του και ψάχνει να βρει και να τονίσει τις καμπούρες των άλλων, άσε που είναι και πιο εύκολο αυτό από το να πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι μόνος σου και να πρέπει να σκεφτείς και να δουλέψεις σκληρά.

Κι έτσι θα συνεχίσεις να ζεις, μαζί με τα άλλα καβούρια στο βάθος του κουβά. Υπάρχει, άραγε, και τίποτε άλλο, έξω από τον κουβά; Αυτός είναι ο κόσμος μας.

Σαν πόλεμος

Είδα ένα σκοτωμένο πουλί στην άκρη του δρόμου. Σαν παιδί στη Συρία, που δεν έμαθε γιατί σκοτώθηκε.

Το μίσος της πολιτικής

Διαβάζοντας παλιές εφημερίδες, εδώ και τόσα χρόνια, έχω μάθει πολλά που δεν ήξερα για εκείνα τα χρόνια (1950-1970) κι έχω παρατηρήσει και διαφορετικές συμπεριφορές των ανθρώπων της εποχής και διαφορετικούς τρόπους γραφής / παρουσίασης των ειδήσεων.

Ως ένα σημείο αναμενόμενα και, κάποιες φορές, συγκρίνοντας την τότε κοινωνία με τη σημερινή, διαφορετικά.

Αυτό όμως που μένει αναλλοίωτο, όλα αυτά τα χρόνια, είναι η ρητορική μίσους που χρησιμοποιείται όταν το θέμα είναι πολιτικό ή εμπλέκονται πολιτικοί. Δεν υπάρχουν αντιπαραθέσεις επιχειρημάτων, υπάρχει είτε η προβολή των αδυναμιών του αντιπάλου ή η αποσιώπηση των αδυναμιών αυτών που υποστηρίζει η κάθε εφημερίδα.

Ακόμη και σήμερα, η μεθοδολογία δεν έχει αλλάξει· παρατηρήστε τις πολιτικές εξελίξεις και δηλώσεις και θα καταλάβετε γιατί πάρα πολλοί επιλέγουν την πολιτική ως σταδιοδρομία.

Επειδή, κατά βάση, δε χρειάζονται ιδιαίτερα προσόντα, αρκεί να μπορείς να κατηγορήσεις τον (όποιο) αντίπαλο ή να δικαιολογήσεις την παράταξή σου.

Και να στηριχτείς, εννοείται, στην αδιαφορία των «κουκιών», εννοώ των ψηφοφόρων. 😞

Και σε 50 χρόνια ίδια θα είναι η συνταγή.

Τα καλά και τα κακά της καλύτερης κοινωνίας στον κόσμο

Έχω γράψει κι εγώ πιο παλιά για τα καλά της Φινλανδίας, αλλά να μην αποφεύγουμε και τα άσχημα…

Nevertheless, their tech industry is full of sexism, bias and chauvinism, which I have experienced first hand.…

Κάντε ένα κόπο και διαβάστε και το άρθρο Appalled by Sexism in the Valley? Meet the Tech Bros of Finland | Caterina.net για μία τάση της κοινωνίας (και της δικής μας, να μην κρυβόμαστε) που θέλουμε να την κρύβουμε.

Τείχος (και) στο φεγγάρι;

Είμαι σίγουρος ότι θέλουν να χτίσουν (και εκεί) ένα τείχος, το οποίο θα είναι ορατό από τη Γη (και θα κρατήσει τους Κινέζους μακριά από τις αμερικανικές περιοχές). 😒

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς ανακοίνωσε σήμερα ότι η επίσημη πολιτική της Ουάσινγκτον είναι να στείλει Αμερικανούς αστροναύτες στη Σελήνη μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στην επόμενη αποστολή θα μετέχει και μια γυναίκα. (via)

Νέα συμβόλαια για τις αμερικανικές εταιρείες…

Να προσέχετε…

… όταν περπατάτε επάνω σε χαλιά.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Να προσέχετε…”

Συνομιλία δύο παιδιών σε φανταστικό μέρος

Την παρακάτω συνομιλία την «άκουσα» σήμερα το πρωί και την καταγράφω αυτολεξεί για να μην την ξεχάσω.

Για εσάς μπορεί να μη σημαίνει τίποτε, μπορεί και να σημαίνει… Συνεχίστε την ανάγνωση του “Συνομιλία δύο παιδιών σε φανταστικό μέρος”

Διαφημιστικά χαμόγελα

Όλοι αυτοί οι χαρούμενοι άνθρωποι στις τηλεοπτικές και στις έντυπες ή δικτυακές διαφημίσεις σε ποια χώρα ζουν και δεν τους πετυχαίνουμε ποτέ στο δρόμο μας;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Διαφημιστικά χαμόγελα”