Γνωριζόμαστε χρόνια! 😉

Χθεσινοβραδινός διάλογος:

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Γνωριζόμαστε χρόνια! 😉”

Απολογισμός ημέρας

Υπάρχουν ημέρες που δεν τις θυμόμαστε και άλλες που δε θέλουμε να τις θυμόμαστε. Η σημερινή όμως δεν είναι μία από αυτές για εμένα, επειδή θέλω να τη θυμάμαι.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Απολογισμός ημέρας”

Πες μου ένα παραμύθι…

Μη με κοροϊδέψεις μόνο, τα πιστεύω τα παραμύθια.

Παιδική ταινία τρόμου

Όχι μόνο παιδική, σίγουρα θα υπάρχουν και πολλοί ενήλικες που θα ταυτιστούν! 😀

Ξεκινάμε;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Παιδική ταινία τρόμου”

Καθημερινές συνήθειες


Συνεχίστε την ανάγνωση του “Καθημερινές συνήθειες”

Συνομιλία δύο παιδιών σε φανταστικό μέρος

Την παρακάτω συνομιλία την «άκουσα» σήμερα το πρωί και την καταγράφω αυτολεξεί για να μην την ξεχάσω.

Για εσάς μπορεί να μη σημαίνει τίποτε, μπορεί και να σημαίνει… Συνεχίστε την ανάγνωση του “Συνομιλία δύο παιδιών σε φανταστικό μέρος”

Το νηπιαγωγείο μου

Το παλιό νηπιαγωγείο στην οδό Φιλαδελφείας δεν υπάρχει εδώ και χρόνια.

Βρισκόταν στο παραπάνω οικόπεδο από το 16ο δημοτικό σχολείο, εκεί Συνεχίστε την ανάγνωση του “Το νηπιαγωγείο μου”

Νυχτερινές επισκέψεις

Τα βράδια έρχονται κρυφά οι Συνεχίστε την ανάγνωση του “Νυχτερινές επισκέψεις”

6 χρόνια πριν…

ηλιοβασίλεμα

Πριν από 6 χρόνια, αυτές τις μέρες πάνω κάτω, άδραξα την ευκαιρία και συμμετείχα σε ένα σεμινάριο. Συνεχίστε την ανάγνωση του “6 χρόνια πριν…”

Χρώματα της άνοιξης

Ό,τι είχε ξεθωριάσει, ζωντανεύει και πάλι.

Το γκρίζο της πόλης έγινε πράσινο, καφέ και κίτρινο. Όχι χρώματα του καλοκαιριού, χρώματα αχνά, χρώματα της άνοιξης που, ακολουθώντας το χειμώνα, αρχίζει δειλά δειλά να βάφει το τοπίο και πάλι.

«Μια από τα ίδια», θα μου πεις. Και πάλι.

Τώρα όμως η αλυσίδα είναι πιο αδύνατη. Κι ελπίζω και πάλι.

Για μια βόλτα το καλοκαίρι.