Χωρίς κόπο

Γιατί εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να κυνηγούν την επιτυχία χωρίς να θέλουν να κουραστούν;

Επειδή το ίδιο θέλουμε και για τον εαυτό μας και δεν το πετυχαίνουμε; 🤔

Χαμένες μάχες

Αξίζει να αγωνίζεσαι σε μία, εκ των προτέρων χαμένη, μάχη;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Χαμένες μάχες”

Μη ζείτε από συνήθεια.

Δεν αξίζει έτσι η ζωή.

Είσαι οι γονείς σου

… και, κάπως έτσι, έγινες οι γονείς σου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Είσαι οι γονείς σου”

Σαν τα τραγούδια…

Σαν τα τραγούδια που έχεις στη συλλογή σου και πότε δεν άκουσες…

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Σαν τα τραγούδια…”

Αυθόρμητα

ηλιοβασίλεμα

Γέλασες αυθόρμητα σήμερα;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Αυθόρμητα”

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μεταθανάτιοι ύμνοι”

Και μην ξεχάσεις…

Και μην ξεχάσεις σήμερα να κατηγορήσεις για κάτι αυτόν που θεωρείς εχθρό σου ή αντίπαλό σου. Επειδή θα τον μειώσεις και θα νιώσεις καλύτερα έτσι.

Επειδή έτσι αυτοπροσδιορίζεσαι. Αλλιώς, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον δημιουργήσεις (έστω κι αν ήταν η δική σου εικόνα) για να μπορείς να «ξέρεις» ποιος είσαι.

Και μη σε νοιάζει για το πώς θα νιώσει. Κι αυτός το ίδιο θα κάνει με εσένα ή κάποιον άλλο για να μπορέσει κι αυτός να αυτοπροσδιοριστεί.

Μην ανησυχείς, κανένας σχεδόν δεν πιστεύει στις δυνατότητές του και ψάχνει να βρει και να τονίσει τις καμπούρες των άλλων, άσε που είναι και πιο εύκολο αυτό από το να πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι μόνος σου και να πρέπει να σκεφτείς και να δουλέψεις σκληρά.

Κι έτσι θα συνεχίσεις να ζεις, μαζί με τα άλλα καβούρια στο βάθος του κουβά. Υπάρχει, άραγε, και τίποτε άλλο, έξω από τον κουβά; Αυτός είναι ο κόσμος μας.

Πράσινες ενοχές


Συνεχίστε την ανάγνωση του “Πράσινες ενοχές”

Βραδινή δροσιά

Νομίζω πως όταν θα γεράσω και θα έχω μείνει μόνος, κάτι τέτοια καλοκαιρινά βράδια, θα βγαίνω στο μπαλκόνι και θα κάθομαι κοιτώντας προς την ανατολή.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Βραδινή δροσιά”