Νοσταλγία

ηλιοβασίλεμα

Μπορείς να νοσταλγείς ένα μέρος που δεν έχεις βρεθεί ακόμη;

Ο νόστος είναι, απ’ ό,τι θυμάμαι, η επιστροφή είτε σε κάποιον τόπο ή σε χρόνο απ’ όπου υπάρχουν αναμνήσεις, οπότε η επιστροφή σε ένα νοερό χρόνο.

Έτσι, αν δεν κάνω κάποιο λογικό άλμα, δε νοσταλγείς αυτό που δεν έχεις ζήσει ακόμη· μάλλον το επιθυμείς, το ποθείς ίσως, το ονειρεύεσαι.

Εκτός αν έχει κάνει το μυαλό σου το λογικό άλμα και έχει συσχετίσει αυτό που δεν έχεις ζήσει με κάτι που έχεις ζήσει και, τότε, νοσταλγείς το κάτι.

Σου έχει συμβεί ποτέ;

Οπτική γωνία

Άμα περάσεις τη μέση, το υπόλοιπο σου φαίνεται ευκολότερο.

Λες στον εαυτό σου, αφού κατάφερα να περάσω το μισό, αυτό που μένει είναι λιγότερο (και ολοένα λιγοστεύει καθώς προχωράω), οπότε όσο συνεχίζω, τόσο λιγότερο μένει και, κατά κάποιο τρόπο, το μυαλό αισιοδοξεί.

Από την άλλη μεριά βέβαια, υπάρχει και η άποψη πως «για το 90% του έργου απαιτείται το 90% του χρόνου και για το υπόλοιπο 10% του έργου απαιτείται άλλο τόσο» (ή κάπως έτσι· δε θυμάμαι ακριβώς τη φράση).

Είναι θέμα οπτικής γωνίας.

Όταν τελειώσει το κακό…

Η λήξη της πανδημίας, κανονικά, θα πρέπει να είναι μία παγκόσμια γιορτή. Παιδιά θα πρέπει να τρέχουν και πάλι χαρούμενα παίζοντας στους δρόμους, τραγούδια να ακούγονται από κάθε γειτονιά και άνθρωποι να αγκαλιάζονται όπως δεν αγκαλιάστηκαν ποτέ στο παρελθόν· επειδή τώρα θα το εννοούν και θα νιώθουν περισσότερα, μιας και η αγκαλιά μας δείχνει απλά ότι κάποιος άλλος άνθρωπος μπορεί να μας συμπληρώσει.

Αυτήν την ημέρα θα πρέπει, κανονικά, να τη θυμούνται ακόμη και τα σημερινά βρέφη, όταν θα έχουν γίνει παππούδες και γιαγιάδες.

Θα είναι όμως έτσι;

  • Θα σταματήσουμε να λέμε ψέμματα ο ένας στον άλλο (και οι πολιτικοί σε όλους) ώστε να κερδίσουμε το εφήμερο;
  • Θα πάψει η ατάκα να ισοπεδώνει το επιχείρημα;
  • Θα σταματήσουμε να προσπαθούμε να εκμεταλλευθούμε την αδυναμία του συνομιλητή μας ή να ευχόμαστε «να ψοφήσει η κότα του γείτονα»;
  • Θα κοιτάμε τους άλλους στα μάτια αντί για τα ρούχα, την εμφάνιση, το πορτοφόλι και τις γνωριμίες;

Εμένα κάτι μου λέει ότι δε θα είναι έτσι. Πείτε το «εμπειρία», πείτε ότι τα λέει αυτά κάποιος που δε θέλει να πιστέψει ότι μπορεί να γίνουν, ένας «γερο-παράξενος», στριμμένος και Μονότροπος, πείτε ό,τι θέλετε…

Εδώ από πολέμους γλύτωσαν τόσες και τόσες γενιές και η νοοτροπία μας δεν άλλαξε· μόνο συνεχίζουμε να ελπίζουμε.

Δε θα ήταν ωραία όμως να γίνουν πραγματικά τα πράγματα, η κοινωνία, η ανθρώπινη συμπεριφορά καλύτερα;


Εντάξει, η αρρώστια δε θα εξαφανιστεί (μάλλον) δια μαγείας άμεσα· θα συνεχίσει ο ιός να υπάρχει, έστω και εξασθενημένος από τα καινούρια φάρμακα που θα βρεθούν. Και αυτό θα είναι μία νίκη, όμως δε θα τον ξεχάσουμε, θα μάθουμε να ζούμε μαζί του… συνεχίζοντας να κάνουμε όνειρα για αυτά που θα μπορούσαν πραγματικά να (μας) αλλάξουν.

Χωρίς κόπο

Γιατί εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να κυνηγούν την επιτυχία χωρίς να θέλουν να κουραστούν;

Επειδή το ίδιο θέλουμε και για τον εαυτό μας και δεν το πετυχαίνουμε; 🤔

Χαμένες μάχες

Αξίζει να αγωνίζεσαι σε μία, εκ των προτέρων χαμένη, μάχη;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Χαμένες μάχες”

Μη ζείτε από συνήθεια.

Δεν αξίζει έτσι η ζωή.

Είσαι οι γονείς σου

… και, κάπως έτσι, έγινες οι γονείς σου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Είσαι οι γονείς σου”

Σαν τα τραγούδια…

Σαν τα τραγούδια που έχεις στη συλλογή σου και πότε δεν άκουσες…

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Σαν τα τραγούδια…”

Αυθόρμητα

ηλιοβασίλεμα

Γέλασες αυθόρμητα σήμερα;

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Αυθόρμητα”

Μεταθανάτιοι ύμνοι

Μην υμνείτε (πολύ) κάποιον άνθρωπο που έχει πεθάνει. Δεν το έχει ανάγκη, δε θα του κάνει καλό και δεν έχει σημασία πια για τον ίδιο.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μεταθανάτιοι ύμνοι”