Η παγκοσμιοποίηση του γραπτού λόγου έχει αρχίσει…

… και θα τον συνοδεύει πλέον για πάντα (μάλλον).

Κάτι που προσέχω πλέον όλο και περισσότερο στο γραπτό λόγο, όχι μόνο των νέων,  αλλά και αρκετών μεγαλυτέρων σε ηλικία, είναι η αντικατάσταση του ελληνικού ερωτηματικού από το αντίστοιχο λατινικό στις ερωτηματικές προτάσεις. Για να μην ξεχνιόμαστε:

το ;  είναι το ερωτηματικό του ελληνικού αλφαβήτου
το ?  είναι το ερωτηματικό του λατινικού αλφαβήτου

Δεν ξέρω πού ακριβώς οφείλεται αυτή η μεταβολή.  Πιθανές αιτίες: οι ξένες ταινίες (σε συνδυασμό με τη δεύτερη γλώσσα που θεωρείται πλέον δεδομένη, σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες), η αυξημένη χρήση των δικτυακών εφαρμογών (γραπτής) επικοινωνίας, η βολικότερη θέση του “?” σε σχέση με το “;” στο πληκτρολόγιο (υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων)· ίσως υπάρχουν και άλλες.

Το θέμα είναι ότι αρχίζει να μην ενοχλεί (ολοένα και περισσότερους) και να γίνεται αποδεκτή η αντικατάσταση.  Στο κάτω κάτω, το “?” στο ελληνικό αλφάβητο δεν υπάρχει, άρα δεν έχει κάποια άλλη έννοια για να την αντικαταστήσει και να δημιουργηθούν αμφισημίες.

Εντάξει, “η γλώσσα εξελίσσεται”, “έχω ακόμη κάποιες πεπαλαιωμένες (δεινοσαυρικές) αντιλήψεις”… εμένα πάντως θα συνεχίσει να με ξενίζει (είμαι κολλημένος, με άλλα λόγια).

Οι πολλοί τρόποι επικοινωνίας αναιρούν την επικοινωνία;

Αφορμή για το σημερινό άρθρο στάθηκε κάτι που παρατήρησα χθες, κατά τη διάρκεια της ονομαστικής μου εορτής, οπότε και δέχτηκα ευχές από 8 διαφορετικές πηγές:

  1. άμεσα
  2. με τηλεφώνημα στο σταθερό
  3. με τηλεφώνημα στο κινητό (για κάποιο διάστημα επειδή χτυπούσαν και τα δύο μαζί, αναγκάστηκα και έκλεισα το κινητό για να μιλήσω στο σταθερό)
  4. με SMS
  5. με e-mail
  6. με μήνυμα στο facebook
  7. με μήνυμα στον τοίχο του facebook
  8. μέσω λίστας αλληλογραφίας (mailing list)

Αν σκεφτούμε ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μόνοι τρόποι επικοινωνίας ήταν 3 (άμεσα, τηλεφωνικά και ταχυδρομικά), τότε βλέπουμε ότι πλέον έχουμε μία πληθώρα εναλλακτικών λύσεων για να επικοινωνούμε. Είναι όμως έτσι πραγματικά;

Η απάντηση φαίνεται να είναι…

“Ναι μεν,”

Πρώτον, επειδή στον αριθμό των εναλλακτικών λύσεων παίζει ρόλο και η ηλικία των εμπλεκομένων. Οι νεώτερες γενιές δοκιμάζουν και χρησιμοποιούν πιο εύκολα τις νέες τεχνολογίες.  Για παράδειγμα, ο πατέρας μου (που γιόρταζε προχθές) δέχθηκε ευχές με τους 3 πιο παραδοσιακούς τρόπους που ανέφερα πιο πάνω (ναι, ακόμη και μέσω ταχυδρομείου).

Δεύτερον, επειδή η συμμετοχή του διαδικτύου στην καθημερινή μας ζωή αυξήθηκε, σε μεγάλο βαθμό λόγω των ADSL συνδέσεων και οι λύσεις που προσφέρει είναι, κατά κανόνα, δωρεάν (πέραν του παγίου της συνδρομής).

“αλλά…”

 Στην πράξη η επικοινωνία μειώνεται!

Όταν βλέπεις τον άλλο πρόσωπο με πρόσωπο, σίγουρα θα πεις κάτι παραπάνω από το “-Χρόνια πολλά! -Ευχαριστώ” (για το παράδειγμα των ευχών), έστω κι αν είναι κάτι για τον καιρό ή την κίνηση στο δρόμο. Ή όταν θα μιλήσεις μαζί του τηλεφωνικά, θα βρείτε και κάτι άλλο να συζητήσετε για 2-3 λεπτά.

Η αμεσότητα όμως που προσφέρουν οι δικτυακοί τρόποι επικοινωνίας μας οδηγεί τελικά να αρκούμαστε μόνο σε κάποιες τυπικές κουβέντες, χωρίς να επικοινωνούμε τελικά.  Υπάρχει βέβαια ο αντίλογος που λέει ότι, λόγω αυτής της αμεσότητας, είναι τώρα περισσότερες οι φορές που ανταλλάσσουμε μηνύματα (και μάλιστα με περισσότερους τρόπους από το απλό κείμενο, τώρα έχουμε και εικόνες, φωτογραφίες, ηχητικά αποσπάσματα, βίντεο, …).

  • Είναι όμως αυτά τα σύντομα συνήθως μηνύματα επικοινωνία;

Εκτός του ότι δε δημιουργείται συζήτηση, αλλά έχουμε μόνο μία απλή αναφορά προτάσεων, αυτές οι προτάσεις είναι συνήθως λακωνικότατες.

  • Πόσα από τα πρόσθετα στο κείμενο του μηνύματος έχουν δημιουργηθεί από εμάς;

Στέλνουμε εικόνες και ήχους (σε διάφορες μορφές) σε φίλους και γνωστούς, αλλά συνήθως είναι δημιουργίες άλλων. Πού χάθηκε η δημιουργικότητά μας;

Το πρόβλημα της επικοινωνίας είναι υπαρκτό, το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς για να το αντιμετωπίσουμε…

Υστερόγραφο:
Φίλοι, που με γνωρίζουν προσωπικά, θα παραξενευτούν ίσως διαβάζοντας τα παραπάνω, δεδομένου ότι π.χ. πάντα προτιμώ την ηλεκτρονική αλληλογραφία σε σχέση με το τηλεφώνημα.  Θα πρέπει όμως να μου αναγνωρίσουν ότι συνήθως γράφω αρκετά στα μηνύματα που στέλνω και ότι προσπαθώ (έστω κι αν οι περισσότερες προσπάθειες είναι οικτρές) να δημιουργώ πρωτότυπο περιεχόμενο και να μην αναλίσκομαι σε φράσεις κλισέ (εκτός αν βαριέμαι πολύ).

Advertising Inquiry – ευκαιρία για φράγκα

Αυτοί οι δικτυακοί απατεώνες δεν έχουν το Θεό τους (ή μάλλον τον έχουν και λέγεται “χρήμα“)!!!

Αρκετό καιρό πριν είχα φτιάξει ένα blog για να αφήνουμε εκεί (μερικοί φίλοι κι εγώ) κάποιες ψεύτικες φωτογραφίες που φτιάχνουμε για εσωτερική διασκέδαση/κατανάλωση. Αυτό το blog είναι προσβάσιμο μόνο όταν κάποιος/α από εμάς κάνει login (και αυτό αφού έχει προσκληθεί να εγγραφεί).

Σήμερα λοιπόν έλαβα το παρακάτω μήνυμα από κάποιους που λένε ότι το είδαν και ότι θέλουν να μας πληρώσουν για να βάλουμε τις διαφημίσεις τους!!!!

Το ωραίο είναι ότι μόλις χθες διάβασα μία είδηση που ρίχνει φως στο παρακάτω μήνυμα (το οποίο απλά παραθέτω για το αρχείο και για ενημέρωσή μας). Η είδηση αφορούσε στις νέες μεθόδους που χρησιμοποιούν κάποιοι για να ξεπλένουν χρήματα και έχει ως εξής:

  • Έχεις κάποια ιστοσελίδα, ένα δικτυακό ημερολόγιο ή κάποιο δικτυακό τόπο.
  • Σου στέλνει κάποιος ένα μήνυμα και σου λέει ότι θα ήθελε να προβάλει διαφημίσεις μέσω της σελίδας σου και σου προτείνει κάποια συμφωνία.
  • Όταν σου στέλνει το τσεκ να πληρωθείς, βλέπεις ότι σου έβαλε ένα ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που συμφωνήσατε (π.χ. έχει δύο-τρία μηδενικά περισσότερα στο τέλος του ποσού).
  • Επικοινωνείς μαζί του και παραδέχεται ότι έκανε λάθος και σε παρακαλεί να του επιστρέψεις τα υπόλοιπα στο λογαριασμό του.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο.

Η πλάκα είναι ότι αν ερχόταν για κάποια άλλη σελίδα ή ημερολόγιό μου (και αν το gmail δεν το χαρακτήριζε ως spam), πιθανόν θα το σκεφτόμουν ή τουλάχιστον θα το έψαχνα περισσότερο. Ο συνδυασμός όμως της χθεσινής είδησης με το ότι η πρόταση αφορά σε ένα προστατευμένο ημερολόγιο μ’ έκανε να αντιμετωπίσω την προσφορά πιο καχύποπτα. Καλύτερα να είμαστε υποψιασμένοι.

Αχ, σε τι κόσμο ζούμε μπαμπά!

Στο κείμενο που ακολουθεί αφαίρεσα ό,τι μπορεί να ταυτοποιήσει κάποιους. Δε μ’ ενδιαφέρει να κατηγορήσω κάποια εταιρεία (που μπορεί στο κάτω κάτω να είχε τελικά καλή πρόθεση), αλλά να δούμε τους πιθανούς τρόπους που μπορεί να εξαπατηθούμε.

Date: 8 Mar 2008 08:30:19 -0000
From: advertising@[companyname].us
Subject: Advertising Inquiry - [myblogname].blogspot.com
To: [myemail]@gmail.com
Authentication-Results: mx.google.com; spf=pass (google.com: best guess record for domain of
anonymous@mail.[anothercompanyname].com designates 64.39.19.208 as permitted sender)
smtp.mail=anonymous@mail.[anothercompanyname].com
Message-ID: <20080308083019.17187.qmail@mail.[anothercompanyname].com>
X-Mailer: PHP/4.4.1

Hello,

We have reviewed your blog ([myblogname].blogspot.com ) on behalf of
one of our clients that would be interested in placing advertising
with you.

Client profile : [yetanothercompanyname] (http://[yetanothercompanyname].org)
New project (<1 month old)
Theme A forum dedicated to those things that came out right
and worked out fine.

We'd like either a 150x150 button, 160x600 skyscraper or 468x60 full
banner (or footer). Alternatively, we may be interested in text-only
advertising.

This would be a weekly, monthly or yearly arrangement. In either case
we will require a one time, one day (24 hours) free placement in order
to test the quality and quantity of traffic your website can actually
provide*. Within this interval, we will make a final determination,
based on the traffic volume, quality, and your asking price. Should
we find your terms acceptable, this trial day will count towards the
agreed interval.

Kindly let us know if you would be interested, which arrangement best
suits your editorial needs, and what rates you would like to charge.
We prefer using PayPal but may be able to accommodate alternative
payment methods.

Thank you.

*Please note that we employ software that reliably detects autoclick
and autosurf bots, pay per click and paid to surf type traffic, and
other such non-human traffic. This may be a concern for you,
especially if you are buying "bulk traffic", or employing the
services of dubious "SEO experts".

Είναι οι bloggers δημοσιογράφοι;

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για τα blogs (και όχι τα blog), για τους bloggers, για τα μανιφέστα, για τους εκβιασμούς, για την ανωνυμία και, πάνω απ’ όλα, για την ελευθερία έκφρασης, έχω μια απορία:
αν ενταχθούν τελικά τα blogs σε κάποιο νόμο-πλαίσιο, όπως θέλει η κυβέρνηση, και χαρακτηριστούν οι bloggers ως δημοσιογράφοι, θα γίνουμε κι εμείς μέλη της ΕΣΗΕΑ, θα πληρώνουμε εισφορές και, στο τέλος, θα παίρνουμε και σύνταξη, εφ’ άπαξ και επιδόματα;

Βρε παιδιά, βγαίνει ο blogger στη σύνταξη;

Για τα χαμένα παιδιά…

17 μήνες πριν χάθηκε ο Άλεξ και η οικογένειά του ακόμη τον ψάχνει (απ’ ό,τι φαίνεται, σχεδόν μόνοι τους)!

100+ ημέρες πριν χάθηκε η Μαντλίν στην Πορτογαλία και η κινητοποίηση είναι ευρωπαϊκού επιπέδου.

Στις Ενωμένες Πολιτείες κάποιος οργανισμός έχει φτιάξει ένα screen saver για να βοηθήσουν οι πολίτες στον εντοπισμό των χαμένων παιδιών της περιοχής τους.

Homo Googlius

Η εικόνα, έστω και ως σκίτσο, είναι προφητική…
Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια ότι εξαρτώμαστε, όλο και περισσότερο, όλο και περισσότεροι άνθρωποι, από τη δικτυακή μνήμη!

Οι σημερινοί πενηντάρηδες (και οι μεγαλύτεροι) έχουν συνηθίσει να θυμούνται λεπτομέρειες χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και σύστημα. Απλά έτσι έχουν μάθει!

Οι νεώτερες γενιές δε θυμούνται (συνήθως)! Σημειώνουν ό,τι πρέπει να θυμούνται και, όταν χρειάζονται να βρουν κάτι… ας είναι καλά οι μηχανές αναζήτησης! Το κακό (που αρχίζω να παρατηρώ όλο και συχνότερα στις μικρότερες ηλικίες) είναι ότι πολλές φορές δε μπορούν και να ψάξουν σε εναλλακτικές πηγές γνώσης!

Τις θυμάστε τις εγκυκλοπαίδειες; Τι να τις κάνουμε τώρα πια που δικτυώθηκαν κι αυτές;
Τα θυμάστε τα βιβλία; Ποιοι διαβάζουν τώρα πια ολόκληρα βιβλία; Η περίληψη για να ξέρουμε τι λέει και κάποια αποσπάσματα είναι αρκετά!

Στο (άμεσο;) μέλλον που θα έχουμε τους ατομικούς μας υπολογιστές συνεχώς μαζί μας και συνεχώς δικτυωμένους, μάλλον δε θα υπάρχει η ανάγκη προσωπικής μνήμης. Θα αποθηκεύουμε τα στιγμιότυπα της ζωής μας, θα μας ενημερώνουν για γενέθλια, επετείους, ραντεβού και επαγγελματικές υποχρεώσεις και γενικά θα εξαρτώμαστε εντελώς από αυτούς…

… αρκεί να μην ξεχνάμε να φορτίζουμε τις μπαταρίες!

Αποτελέσματα δικτυακών αναζητήσεων

Πολλές φορές, τους τελευταίους μήνες, έχω την αίσθηση ότι τα αποτελέσματα που παίρνω από κάποιες δικτυακές αναζητήσεις που κάνω είναι είτε άσχετα με την ερώτηση που έθεσα ή ακόμη και λάθος!
[ Διευκρινίζω εδώ ότι αναφέρομαι κυρίως στις ελληνικού ενδιαφέροντος ερωτήσεις ]

Φυσικά δε φταίνε οι μηχανές αναζήτησης για τα κακά αποτελέσματα· το γεγονός οφείλεται είτε στην κακή ποιότητα (ελάχιστης πληροφορίας) των σχετικών ιστοσελίδων ή στην καλή «απόκρυψη» των σχετικών πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, τις οποίες, λόγω δυναμικά δημιουργούμενων ιστοσελίδων, οι μηχανές αναζήτησης μπορεί και να μην αρχειοθετούν.

Στην πρώτη περίπτωση, λόγω και του τρόπου προβολής των αποτελεσμάτων αναζήτησης από τις μηχανές (όπου προτιμώνται και συνεπώς προβάλλονται κυρίως οι ιστοσελίδες με τις περισσότερες συνδέσεις προς αυτές καθώς και αυτές που είναι πιο πρόσφατες), υπερισχύουν ιστοσελίδες είτε από δικτυακά ημερολόγια ή από δικτυακές συζητήσεις (newsgroups, chats), άρα οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές δεν είναι (συνήθως) καθόλου εμπεριστατωμένες κι έτσι η χρησιμότητά τους είναι ελάχιστη.

Στη δεύτερη περίπτωση, η αιτία είναι η κακή προβολή! Οι πληροφορίες υπάρχουν (και συνήθως είναι πολύ καλής ποιότητας), είναι όμως τόσο καλά κρυμένες μέσα στους πίνακες κάποιων βάσεων δεδομένων που είναι πρακτικά άχρηστες!!

Λύση; Δε βλέπω κάποια εύκολη λύση… όμως:

  • Θα μπορούσαν ίσως οι έλληνες συγγραφείς ιστοσελίδων να φροντίσουν να φτιάξουν κάποιες σελίδες, έστω και στατικές, που να περιέχουν πραγματικά χρήσιμες πληροφορίες και όχι απλά υλικό του τύπου: “Αυτή είναι η ιστοσελίδα μου… αφήστε μου μήνυμα!”
  • Θα μπορούσαν επίσης οι διάφοροι φορείς, όπως τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τα ινστιτούτα ή ακόμη και οι διάφοροι σύλλογοι, να φτιάξουν ιστοσελίδες που να παρέχουν υλικό που να είναι εύκολο να βρεθεί και να αρχειοθετηθεί, ώστε ο επισκέπτης να εντοπίζει ό,τι τον ενδιαφέρει χωρίς να χάνεται στον ωκεανό της άχρηστης πληροφορίας. Επίσης θα έπρεπε να προβάλλουν καλύτερα τον όγκο δουλειάς τους και να μην τον θάβουν, έστω και αθέλητα.

    Έχοντας προσωπική εμπειρία από ανάλογες δουλειές, μπορώ να βεβαιώσω τον οποιονδήποτε ότι είναι πολύ εύκολο μία δουλειά να ξεχνιέται και να αφήνεται στη μοίρα της, απλά και μόνο επειδή τελείωσε η χρηματοδότηση της ανάπτυξής της και δεν υπάρχει αντίστοιχο κονδύλι για τη διατήρησή/διαφήμισή της!

Και κάτι τελευταίο που αφορά στις ελληνικές μηχανές αναζήτησης: όπως φαίνεται έχουν βολευτεί με τη χρήση των αποτελεσμάτων που παρέχει το Google (συνήθως) ή το Yahoo!, και έχουν παραμελήσει εντελώς την αποστολή τους! Μα αγαπητές ελληνικές μηχανές, αν θέλουμε να δούμε τα αποτελέσματα που παρέχει το Google ή το Yahoo!, γιατί να μην τις επισκεφθούμε και μόνοι μας; Κουτάκι που να παρουσιάζει στη σελίδα μου ξένα αποτελέσματα μπορώ να έχω κι εγώ!