10 χρόνια μετά…

Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ (σαν σήμερα) και του Σολωμού Σολωμού (σε 3 ημέρες). Δεν τους ξεχνάμε!

Καινούρια αρχή

Από σήμερα τα «Cineσχόλια» (που κατοικοεδρεύανε σ’ αυτή τη διεύθυνση) αλλάξανε δρόμο και βρίσκονται πλέον εδώ.

Σ’ αυτό το χώρο θα σημειώνω πότε πότε ό,τι θεωρώ χρήσιμο ή αναγκαίο κι έτσι δε θα είναι πια ένα εξειδικευμένο ημερολόγιο αλλά μάλλον ένα «γενικής χρήσης»

Απόστολος

Ζητούνται ανατάσεις ζωντανών

Ζητείται χαρακτήρας για παραδειγματισμό

Ζητούνται συγγραφείς παραλόγων.

Ζητούνται αξιολογητές δικαιολογιών.

Ζητούνται κατασκευαστές ονείρων.

Ζητείται εκπαιδευτής/τρια σπουργιτιών.

Ζητείται αναλυτής/προγραμματιστής ζωής.

Ο ψαράς που μοίραζε τα ψάρια

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα χωριό χτισμένο κοντά στη θάλασσα, ζούσε ένας ψαράς. Κάθε πρωί, πριν ακόμη ξημερώσει, έπαιρνε τη βάρκα του και έβγαινε στα ανοιχτά για να ψαρέψει. Δεν ήταν πάντα τυχερός, άλλοτε έπιανε αρκετά ψάρια και άλλοτε λίγα.

Μια μέρα στάθηκε πολύ τυχερός και τα δίχτυα του γέμισαν. Καθώς γυρνούσε στο χωριό του, χαρούμενος όπως ήταν, σκεφτόταν τι να τα κάνει. Θα κρατούσε φυσικά όσα χρειαζόταν για την οικογένειά του, τα υπόλοιπα όμως δεν ήθελε να τα πετάξει πάλι στη θάλασσα ή να τα αφήσει να χαλάσουν.

Κόντευε στο χωριό πια όταν συνάντησε τον κυνηγό, που ήτανε φίλος του, και πήγαινε εκείνη την ώρα στο δάσος για να κυνηγήσει. Αφού χαιρετηθήκανε, σκέφτηκε ο ψαράς να δώσει μερικά ψάρια στον κυνηγό.

Ο κυνηγός χάρηκε μ’ αυτήν την προσφορά και, για να ευχαριστήσει τον ψαρά, του πρότεινε να πάνε μαζί στο καφενείο. Ο ψαράς δέχτηκε και ξεκινήσανε μαζί για την πλατεία του χωριού, όπου ήταν το καφενείο. Όπως πήγαιναν όμως, πέρασαν έξω από το αρτοποιείο και χαιρέτησαν το φούρναρη που καθόταν στην είσοδο και ήταν και αυτός φίλος τους.

Ο ψαράς σκέφτηκε τότε να δώσει και στο φούρναρη μερικά ψάρια, γιατί ήτανε καλός άνθρωπος και θυμόταν ότι, πιο παλιά, του είχε δώσει κι αυτός ψωμί για την οικογένειά του και τον είχε κεράσει και ζεστά κουλουράκια.

Ο φούρναρης δέχτηκε τα ψάρια με χαρά και με τη σειρά του πρότεινε στους δύο φίλους να τους δώσει μερικά καρβέλια για να τα φάνε μαζί με τα ψάρια. Έτσι, ο ψαράς και ο κυνηγός, με τα ψάρια και τα ψωμιά, έφτασαν μετά από λίγο στο καφενείο του χωριού. Εκεί βρισκόταν ήδη και άλλοι συγχωριανοί τους και ο ψαράς σκέφτηκε να μοιραστούν όλοι μαζί τα ψάρια και τα ψωμιά.

Έτσι, αφού είχε μεσημεριάσει πια, οργανώθηκε στα γρήγορα, εκεί στην πλατεία του χωριού, ένα μεγάλο τσιμπούσι, στο οποίο πήραν μέρος όλοι οι κάτοικοι του χωριού, όπως και κάποιοι ξένοι που έτυχε να βρίσκονται εκεί. Μάλιστα, οι κάτοικοι ήταν τόσο χαρούμενοι, για αυτήν την αναπάντεχη γιορτή, που ο καθένας έφερε στη γιορτή κάτι φαγώσιμο ή κάτι για να πιουν και το γλέντι κράτησε μέχρι αργά το απόγευμα.

Το άλλο πρωί, ο ψαράς μας βγήκε και πάλι με τη βάρκα του για ψάρεμα και ήταν και πάλι τυχερός και έπιασε πάλι πολλά ψάρια. Το μεσημέρι, στην πλατεία του χωριού, οργανώθηκε καινούρια γιορτή όπου όλοι έφαγαν, ήπιαν και χόρεψαν μέχρι το βράδυ.

Το ίδιο έγινε και την επόμενη μέρα.

Τη μεθεπόμενη μέρα όμως η ψαριά δεν ήταν πολύ καλή. Τα ψάρια έφταναν βέβαια για να φάει ο ψαράς και η οικογένειά του, αλλά δεν ήταν πολλά όπως τις προηγούμενες ημέρες. Έτσι ο ψαράς αποφάσισε να πάει στο σπίτι του, αυτή τη φορά όμως χωρίς να περάσει μέσα από το χωριό.

Ήταν έτοιμοι να φάνε για μεσημέρι, όταν χτύπησε η πόρτα. Σηκώθηκε ο ψαράς να ανοίξει και είδε μπροστά του κάποιους από τους κατοίκους του χωριού. Τον ρώτησαν τι έγινε και δεν ήρθε μαζί με την οικογένειά του στη σημερινή γιορτή και ο ψαράς άρχισε να τους εξηγεί ότι, επειδή δεν έπιασε πολλά ψάρια, είχε λυπηθεί που δε θα μπορούσαν να το γιορτάσουν και γι’ αυτό γύρισε στο σπίτι του.

Τότε βγήκε μπροστά ο φίλος του ο κυνηγός και του είπε πως στη γιορτή σήμερα είχανε ψητό κρέας για κύριο πιάτο και πως τον περίμεναν κι αυτόν να πάει μαζί με την οικογένειά του. Όταν όμως είδαν ότι δεν είχαν πάει, αποφάσισαν να πάνε να τους βρουν για να δουν τι έγιναν.

Περιττό να πούμε ότι οι γιορτές στο χωριό συνεχίστηκαν για καιρό και οι κάτοικοι περνούσαν πολύ καλά, όπως κι εμείς άλλωστε που διαβάσαμε την ιστορία τους.