Ο χαρούμενος αποστολέας

Ακολουθεί μια φανταστική ιστορία· δεν ξέρω πώς μου ήρθε στο μυαλό:

— Ο χαρούμενος αποστολέας —


Κάποιοι, από τη χαρά τους που στέλνουν δελτίο τύπου, προσθέτουν στους παραλήπτες του μηνύματος όποια διεύθυνση έχουν κρατημένη στο βιβλίο διευθύνσεων, για να μοιραστούν και με άλλους τη χαρά τους. Όλοι οι παραλήπτες όμως δε χαίρονται το ίδιο.

Κάποιοι χαρακτηρίζουν τον χαρούμενο αποστολέα ως spammer και, λίγο καιρό μετά, αυτός αναρωτιέται γιατί δεν είναι πλέον τόσο χαρούμενος όσο πιο παλιά. Συνεχίζει όμως προσθέτοντας νέους παραλήπτες στα επόμενα δελτία τύπου και κάποιοι από αυτούς μειώνουν ακόμη περισσότερο τη χαρά του.

Στο τέλος χαίρεται μόνος του. Είναι προφανές ότι οι άλλοι είναι οι κακοί. Αυτοί χάνουν.

Νέες facebook-φιλίες

Έχω την εντύπωση πως, τώρα τελευταία, στο newsfeed του facebook εμφανίζονται περισσότερο τα άτομα στις ενημερώσεις των οποίων έχω εγγραφεί (είμαι subscribed δηλαδή), παρά τα άτομα με τα οποία είμαστε facebook-φίλοι.

Ίσως είναι μία κίνηση του facebook, να ενθαρρύνει τις αλληλεπιδράσεις (likes, σχόλια) μεταξύ των μη-facebook-φίλων, ώστε να προχωρήσουν σε facebook-φιλίες.

Θεμιτό από τη μεριά τους, αλλά εμένα μου κρύβουν τα νέα αυτών με τους οποίους είμαστε ήδη facebook-φίλοι, δηλαδή αυτών που είτε γνωρίζω ήδη και στον τρισδιάστατο κόσμο ή θα ήθελα να γνωρίσω καλύτερα, γι’ αυτό εξάλλου και γίναμε facebook-φίλοι.

Δικτυακές ευγένειες (social media savoir faire)

Το σημερινό άρθρο έχει μάλλον τη μορφή δημοσκόπησης, οπότε είναι ευπρόσδεκτα τα σχόλια πολύ περισσότερο από τις άλλες φορές (όχι ότι για τα υπόλοιπα άρθρα τα σχόλια δεν είναι ευπρόσδεκτα αλλά, ειδικά γι’ αυτό, αυτά είναι και το θέμα μας).

Η ερώτηση
Ας υποθέσουμε ότι γράφετε κάτι γενικό (ή ειδικό) σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο του internet (π.χ. facebook, twitter, blog) και κάποιος/α απαντάει με ένα γενικό σχόλιο. Θεωρείτε υποχρέωσή σας να απαντήσετε ή το αφήνετε αναπάντητο, αφού δε σας εμπλέκει άμεσα;

Οι απαντήσεις
Αν και, μάλλον, δεν είναι μόνο όσες απαντήσεις ακολουθούν, τις αναφέρω για να ξεκινήσει η συζήτηση και να μην πετάξω έτσι μια ξερή ερώτηση 🙂

  • απαντάω κι εγώ εξίσου γενικά (και χωρίς ουσία), διακινδυνεύοντας τη δημιουργία χαβαλέ ή απαξίωσης. Το θέμα είναι ότι χάνεται η ευκαιρία της συζήτησης με τη συμμετοχή και άλλων ανθρώπων.
  • ευχαριστώ για το σχόλιο, λόγω ευγένειας, καλής συμπεριφοράς ή υποχρέωσης. Εξίσου αδιάφορη και γενική επιλογή, όπως και πριν, κατά τη γνώμη μου.
  • δεν απαντάω άμεσα και αφήνω να περάσει κάποιος χρόνος για να σχολιάσουν και άλλοι. Έτσι υπάρχει ο κίνδυνος να το ξεχάσω αργότερα και να μείνει μετέωρο και το σχόλιο.

Θα μου πείτε βέβαια ότι το κάθε δίκτυο έχει και τις δικές του συμπεριφορές, π.χ. αν στο twitter δεν απαντήσεις μέσα σε λίγη ώρα (συνήθως μέχρι μισή ώρα), έχεις “χάσει” την ευκαιρία. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, θεωρήστε ότι το πρόβλημα προσαρμόζεται στις όποιες ιδιαιτερότητες.

Τώρα που έγραψα το άρθρο, σκέφτομαι ότι τα παραπάνω εφαρμόζονται άμεσα και σ’ αυτό… να απαντήσω άμεσα στο πρώτο σχόλιο (όποτε αυτό έλθει) ή να το αφήσω να ωριμάσει και να έλθουν και άλλα; Να αφήσω τη συζήτηση να αναπτυχθεί μεταξύ των σχολιαστών και εμού ή να “κάνω παιχνίδι” με τον κάθε ένα ξεχωριστά;  😉

Κοινωνική δικτύωση, σκόρπια σχόλια

Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο είναι το άρθρο που έγραψε ο Νίκος με τίτλο “Google Reader: πιο social από ποτέ. Αρκεί όμως;“, όπου βλέπει (κυρίως) τη θετική πλευρά των εξελίξεων. Εγώ που είμαι λίγο πιο γκρινιάρης, σκέφτομαι ότι όλη αυτή η δικτύωση μπορεί να έχει και κάποια ακόμη αρνητική εξέλιξη, την οποία θα περιγράψω στη συνέχεια.

Γράφω, που λέτε, το άρθρο μου και πατάω το κουμπί για να το δημοσιεύσω. Αμέσως, μέσω του RSS feed και του ping, ειδοποιούνται οι σχετικές υπηρεσίες (που είτε έχω ρυθμίσει εγώ ή κάποιος άλλος) και ανακοινώνουν σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα, αναγνώστες ειδήσεων και μηχανές αναζήτησης ότι σ’ αυτό το δικτυακό ημερολόγιο (blog) υπάρχει μια καινούρια ανάρτηση.

Όσοι έχουν επιλέξει να ενημερώνονται για τις νέες αναρτήσεις ή οι γνωστοί και φίλοι μου, με τους οποίους συνδέομαι στα κοινωνικά δίκτυα, θα δουν τον τίτλο και ίσως το διαβάσουν κιόλας. Αν τους αρέσει, θα πατήσουν το κουμπί “Like” ή, ίσως, κάνουν και κάποιο σχόλιο (καλό ή κακό).

Πού όμως θα γίνει αυτό το σχόλιο;
Το σκέφτεστε;

Το σχόλιο μπορεί να γίνει στο ίδιο το άρθρο στο blog που το φιλοξενεί, αλλά μπορεί και να γίνει στο friendfeed, στο facebook, στο twitter, στο Google reader ή όπου αλλού είναι δυνατό (και πιο εύκολο γι’ αυτόν που θα κάνει το σχόλιο).

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της ευρείας δυνατότητας σχολιασμού; Ας δούμε μερικές:

  • τα σχόλια είναι σκορπισμένα εδώ κι εκεί και είναι αδύνατο να γίνει κάποια συζήτηση ουσίας από τους συμμετέχοντες
  • τόσο ο συγγραφέας του άρθρου, όσο και οι σχολιαστές, θα είναι αδύνατο να παρακολουθήσουν (και να απαντήσουν σε) όσα γράφτηκαν
  • σε βάθος χρόνου, τα μόνα σχόλια που θα “επιζήσουν” θα είναι αυτά που θα έχουν γίνει στο ίδιο το άρθρο, ενώ αυτά που θα έχουν γίνει αλλού θα χαθούν όταν εμφανιστεί νέο περιεχόμενο

Προσωπικά δε μ’ ενοχλεί πολύ αυτή η εξέλιξη, επειδή ούτε γράφω πολύ σημαντικά πράγματα (συνήθως), ούτε και οι αναγνώστες μου σχολιάζουν αυτά που γράφω. Σκεφτείτε όμως το εξής σενάριο:
Κάνετε μια αναζήτηση για κάποιο θέμα και, από τα αποτελέσματα της αναζήτησης, επιλέγετε να διαβάσετε κάποιο άρθρο από ένα blog. Όταν διαβάσετε το άρθρο, είναι σίγουρο ότι θα ρίξετε και μια ματιά και στα σχόλια που έχουν γίνει επ’ αυτού. Τα σχόλια όμως που θα διαβάσετε θα είναι μόνο αυτά που συνοδεύουν το άρθρο και όχι τα άλλα που μπορεί να έγιναν κάπου αλλού!

Δεν αρνούμαι ότι τα κοινωνικά δίκτυα με τους αλληλοκαλυπτόμενους κύκλους των φίλων βοηθούν πολύ στη διάδοση των ιδεών, των προτάσεων και των ιστοριών που γράφει ο κάθε blogger· μήπως όμως τελικά χάνουμε την ουσία, που είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ συγγραφέα και αναγνωστών;

Αποτελέσματα δικτυακών αναζητήσεων

Πολλές φορές, τους τελευταίους μήνες, έχω την αίσθηση ότι τα αποτελέσματα που παίρνω από κάποιες δικτυακές αναζητήσεις που κάνω είναι είτε άσχετα με την ερώτηση που έθεσα ή ακόμη και λάθος!
[ Διευκρινίζω εδώ ότι αναφέρομαι κυρίως στις ελληνικού ενδιαφέροντος ερωτήσεις ]

Φυσικά δε φταίνε οι μηχανές αναζήτησης για τα κακά αποτελέσματα· το γεγονός οφείλεται είτε στην κακή ποιότητα (ελάχιστης πληροφορίας) των σχετικών ιστοσελίδων ή στην καλή «απόκρυψη» των σχετικών πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, τις οποίες, λόγω δυναμικά δημιουργούμενων ιστοσελίδων, οι μηχανές αναζήτησης μπορεί και να μην αρχειοθετούν.

Στην πρώτη περίπτωση, λόγω και του τρόπου προβολής των αποτελεσμάτων αναζήτησης από τις μηχανές (όπου προτιμώνται και συνεπώς προβάλλονται κυρίως οι ιστοσελίδες με τις περισσότερες συνδέσεις προς αυτές καθώς και αυτές που είναι πιο πρόσφατες), υπερισχύουν ιστοσελίδες είτε από δικτυακά ημερολόγια ή από δικτυακές συζητήσεις (newsgroups, chats), άρα οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές δεν είναι (συνήθως) καθόλου εμπεριστατωμένες κι έτσι η χρησιμότητά τους είναι ελάχιστη.

Στη δεύτερη περίπτωση, η αιτία είναι η κακή προβολή! Οι πληροφορίες υπάρχουν (και συνήθως είναι πολύ καλής ποιότητας), είναι όμως τόσο καλά κρυμένες μέσα στους πίνακες κάποιων βάσεων δεδομένων που είναι πρακτικά άχρηστες!!

Λύση; Δε βλέπω κάποια εύκολη λύση… όμως:

  • Θα μπορούσαν ίσως οι έλληνες συγγραφείς ιστοσελίδων να φροντίσουν να φτιάξουν κάποιες σελίδες, έστω και στατικές, που να περιέχουν πραγματικά χρήσιμες πληροφορίες και όχι απλά υλικό του τύπου: “Αυτή είναι η ιστοσελίδα μου… αφήστε μου μήνυμα!”
  • Θα μπορούσαν επίσης οι διάφοροι φορείς, όπως τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τα ινστιτούτα ή ακόμη και οι διάφοροι σύλλογοι, να φτιάξουν ιστοσελίδες που να παρέχουν υλικό που να είναι εύκολο να βρεθεί και να αρχειοθετηθεί, ώστε ο επισκέπτης να εντοπίζει ό,τι τον ενδιαφέρει χωρίς να χάνεται στον ωκεανό της άχρηστης πληροφορίας. Επίσης θα έπρεπε να προβάλλουν καλύτερα τον όγκο δουλειάς τους και να μην τον θάβουν, έστω και αθέλητα.

    Έχοντας προσωπική εμπειρία από ανάλογες δουλειές, μπορώ να βεβαιώσω τον οποιονδήποτε ότι είναι πολύ εύκολο μία δουλειά να ξεχνιέται και να αφήνεται στη μοίρα της, απλά και μόνο επειδή τελείωσε η χρηματοδότηση της ανάπτυξής της και δεν υπάρχει αντίστοιχο κονδύλι για τη διατήρησή/διαφήμισή της!

Και κάτι τελευταίο που αφορά στις ελληνικές μηχανές αναζήτησης: όπως φαίνεται έχουν βολευτεί με τη χρήση των αποτελεσμάτων που παρέχει το Google (συνήθως) ή το Yahoo!, και έχουν παραμελήσει εντελώς την αποστολή τους! Μα αγαπητές ελληνικές μηχανές, αν θέλουμε να δούμε τα αποτελέσματα που παρέχει το Google ή το Yahoo!, γιατί να μην τις επισκεφθούμε και μόνοι μας; Κουτάκι που να παρουσιάζει στη σελίδα μου ξένα αποτελέσματα μπορώ να έχω κι εγώ!

Ο κλέψας του κλέψαντος (σε δικτυακή έκδοση)

Σήμερα έκανα μία δικτυακή αναζήτηση για να βρω πότε γεννήθηκε ο Παύλος Σιδηρόπουλος, μιας και οι έντυπες εγκυκλοπαίδειες που έχω δεν του έχουν αφιερώσει ούτε γραμμή [1]. Βρήκα περίπου 11000 σελίδες που αναφέρουν το όνομά του και κάποιες από αυτές έχουν και τη βιογραφία του…

Αυτή η βιογραφία όμως είναι η ίδια σε κάποιες από αυτές [3]-[13] με τον ίδιο τρόπο που είναι ίδια δύο (ή περισσότερα) γραπτά σε μαθητικό διαγώνισμα· αλλάζουν δηλαδή μόνο κάποιες (ασήμαντες) λέξεις, απλά και μόνο για να μην έχουμε μία λέξη-προς-λέξη αντιγραφή!

Αιδώς Αργείοι!

Τόσο δύσκολο ήταν να γράψετε ένα κείμενο από την αρχή και αντιγράψατε ο ένας τον άλλο; Ποιος/α άραγε έκανε τον κόπο να πρωτογράψει [2] αυτό το κείμενο;

Θα μου πείτε τι σημασία έχει όταν η αντιγραφή (και η μη αναφορά των πηγών) έχει γίνει το σημαντικότερο εργαλείο στην παραγωγή και στον εμπλουτισμό του πληροφοριακού υλικού του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ δικτυακού τόπου. Έχετε δίκιο… στο κάτω κάτω ένας κακοπληρωμένος webmaster πρέπει να γεμίσει το δικτυακό ΜΑΣ τόπο με υλικό όσο πιο γρήγορα μπορεί ώστε να βγει στον αέρα και να αρχίσει να ρέει το χρήμα των διαφημίσεων… ποιος νοιάζεται για το περιεχόμενο τώρα πια;

  1. Μόνο ο Πέτρος Δραγουμάνος στον «Οδηγό Ελληνικής Δισκογραφίας 1950-1997» (εκδόσεις «Νέα σύνορα Α.Α.Λιβάνης») αναφέρει ότι γεννήθηκε την 27η Ιουλίου 1948
  2. Παύλος Σιδηρόπουλος, μικρό βιογραφικό (αυτή μάλλον πρέπει να είναι η «αρχική» σελίδα)
  3. Παύλος Σιδηρόπουλος – Βικιπαίδεια
  4. Βιογραφίες – Παύλος Σιδηρόπουλος
  5. Περί Μουσικής
  6. in.gr
  7. SCRATCH ΠΡΟΦΙΛ ΚΑΙ ΑΝΦΑΣ
  8. Phorum.gr :: Forum :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας – Παύλος Σιδηρόπουλος
  9. greekrock :: Post a reply
  10. aparadektoi.gr – Παύλος Σιδηρόπουλος
  11. ASOEE-Online.gr – ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ:ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ
  12. Pathfinder clubs – NEW LIFE…STOP DRUGS! ΝΕΑ ΖΩΗ…ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΣΤΟΠ
  13. Παύλος Σιδηρόπουλος : Που να γυρίζεις… – MusicHeaven, Πραγματική …