5ο Ελληνικό συνέδριο BookCrossing

Το προτελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου (αλλά και τις δύο γειτονικές ημέρες, Παρασκευή και Δευτέρα — οι bookcrossers δεν αρκούνται σε δύο ημέρες μόνο) θα γίνει στη Θεσσαλονίκη το 5ο Ελληνικό συνέδριο BookCrossing.

Επειδή το BookCrossing:

  • έχει πολλά μέλη, όχι μόνο παγκόσμια αλλά και στην Ελλάδα, και
  • είναι πολύ δραστήρια και χαρούμενα άτομα (και όχι μόνο όταν διαβάζουν — ειδικά η ομάδα της Θεσσαλονίκης, που είχα τη μεγάλη χαρά να πρωτογνωρίσω πριν από 15 μήνες),

νομίζω ότι θα είναι πολύ χρήσιμη εμπειρία για όσους βρεθούν εκεί.

ΑποCosmoPolis 2009

Μόλις επέστρεψα από το Κοσμόπολις 2009, που φέτος, όχι μόνο διεξήχθη νωρίτερα από τα συνηθισμένα και σε άλλη περιοχή της Καβάλας, κράτησε μόλις 4 μέρες.  Αυτή τη χρονιά μάλιστα απουσίαζε και η διεθνής συμμετοχή, οπότε μπορούμε να αφαιρέσουμε το “κοσμο” και να μείνει το “πόλις 2009”.

Οικονομικές δυσκολίες; Δεν ξέρω.
Το θέμα είναι ότι είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε συγκροτήματα και καλλιτέχνες από διάφορα έθνη, απ’ όλο τον κόσμο.  Δεν ήταν μόνο η μουσική, τα τραγούδια και οι χοροί· στα περίπτερα μπορούσε κανείς να δοκιμάσει την κουζίνα τους, να ακούσει τις ομιλίες τους και αυτά, εμένα τουλάχιστον, μου έλειψαν φέτος.

Η αλλαγή τοποθεσίας από την Παναγία – Κάστρο στο πάρκο του Φαλήρου, έχει και τα θετικά και τα αρνητικά της σημεία.   Ήδη από πέρισυ κάποιες εκδηλώσεις είχαν γίνει στο πάρκο, στο χώρο πίσω από το ανοιχτό κολυμβητήριο, και νομίζω ότι ήταν καλή κίνηση.

Το φεστιβάλ είναι επιτυχημένο και πολύς κόσμος το επισκέπτεται κάθε χρόνο, έστω και τυχαία, έτσι στο άσχετο.  Ελπίζω τις επόμενες χρονιές να επανέλθει ο διεθνής του χαρακτήρας και να μην εξελιχθεί σε μία ακόμη εμποροπανήγυρη!

Τα φώτα και το περιβάλλον

Ωραία!
Σβήσαμε τα φώτα για μια ώρα, την ώρα της Γης, και πολύ το χαρήκαμε!

Σοβαρά!
Μακάρι τέτοιες εκδηλώσεις να γίνονται πιο συχνά, σε καλό θα μας βγουν 🙂

Όμως, εσύ που έσβησες τα φώτα και χάρηκες γι’ αυτό, πριν κοιμηθείς, έσβησες την τηλεόραση ή την έκλεισες από το τηλεκοντρόλ;

Blog action day: Φτώχεια

Σήμερα, 15 Οκτωβρίου, είναι η μέρα που τα blogs αναλαμβάνουν δράση κατά της φτώχειας.

Ευγενής ο σκοπός και (δυστυχώς) αμφίβολα τα αποτελέσματα, τουλάχιστον τα απτά. Αυτοί για τους οποίους γράφουμε δε θα μάθουν ποτέ τι γράφτηκε, ο στόχος όμως είναι να συνειδητοποιήσουν αυτοί οι οποίοι θα διαβάσουν τα άρθρα ότι μπορούν να βοηθήσουν.

Υποθέτω ότι για την υλική φτώχεια θα γράψουν πολλοί κι έτσι επέλεξα να γράψω για την πνευματική φτώχεια, η οποία συναντάται όχι μόνο στα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας, αλλά παντού και είναι επίσης συνδεδεμένη με τη βλακεία, με την αδιαφορία, με τη μιζέρια, με την έπαρση και τον (κακώς εννοούμενο) εγωισμό.

Τα παραπάνω συστατικά, συνδυασμένα σε διαφορετικές ποσότητες, είναι ικανά να οδηγήσουν έναν άνθρωπο σε πνευματική απραξία και σε απαξίωση της δύναμης του νου του, με άμεσο επακόλουθο την περιθωριοποίησή του και την απομάκρυνσή του από το διαρκή αγώνα για περισσότερη (και χρησιμότερη) γνώση.

Και είναι η γνώση, η κατοχή δηλαδή της πληροφορίας όπως λέμε εμείς οι πληροφορικοί, που τον βοηθάει να βελτιώσει τη ζωή του, τόσο υλικά (που είναι και το άμεσο ζητούμενο όταν μιλάμε για την υλική φτώχεια) όσο και ψυχολογικά, με την έννοια ότι αν θεωρείς ότι η ζωή που ζεις είναι γεμάτη, τότε αισθάνεσαι πλούσιος χωρίς να είσαι!  Προσωπικά, μου έχει συμβεί πολλές φορές, απλά περπατώντας στο δρόμο ή ακούγοντας ένα τραγούδι, να νιώσω τέτοια πληρότητα που να αισθάνομαι πραγματικά ευτυχισμένος.

Για να αντιμετωπίσουμε την (πνευματική) φτώχεια, δε χρειάζονται χρήματα.  Χρειάζονται μόνο ένα ανοιχτό μυαλό, πολλή όρεξη και κάποια καλή παρέα, για να μην είναι ο αγώνας μοναχικός.

Δεν είμαι ειδικός, ούτε έχω ασχοληθεί επισταμένως με το αντικείμενο… θέλω μόνο να καταγράψω κάποιες σκόρπιες σκέψεις, όπως μου έρχονται σήμερα που τα blogs αναλαμβάνουν δράση κατά της φτώχειας (όλων των κατηγοριών).

Με τους παλιούς συμμαθητές… [προ-αίσθημα]

Σε λίγες ημέρες σχεδιάζουμε να βρεθούμε για ένα βράδυ οι παλιοί συμμαθητές και συμμαθήτριες του τμήματος που τέλειωσε το λύκειο, στην Καβάλα πριν από αρκετά χρόνια (περιέργως δεν είναι συνάντηση δεκαετίας ή δεκαετιών, αλλά κάτι ενδιάμεσο).  Δεδομένης της διάδοσης του δικτύου (ή διαδικτύου, αν προτιμάτε, αν κι εμένα δε μ’ αρέσει), αποφασίσαμε να φτιάξουμε και μία ηλεκτρονική λίστα αλληλογραφίας για να τα λέμε, οργανώνοντας τη συνάντηση [πριν από αυτή] και για να μη χαθούμε [μετά].

Πριν από μερικά χρόνια δε θα μπορούσα να φανταστώ το πόσο δεμένοι νιώθουμε ακόμη και τώρα, μετά από τόσα χρόνια χώρια. Οι συζητήσεις μεταξύ μας δίνουν και παίρνουν και όλο και βρίσκουμε καινούρια θέματα… και δεν είμαστε ακόμη ούτε οι μισοί στη λίστα!

Είναι αναζωογονητικό να σκέφτεσαι ότι τα παιδιά με τα οποία πήγαινες κάποτε μαζί στο σχολείο, παραμένουν ακόμη όπως τους έχεις κρατήσει στη μνήμη σου, έστω και αν ο χρόνος μας έχει αλλάξει (ελαφρά) εξωτερικά. Αυτό που μετράει τελικά είναι ότι συνεχίζεις να τους εμπιστεύεσαι και να τους αγαπάς, όπως και τότε!

Ελπίζω ότι στη συνάντηση θα καταφέρουμε να βρεθούμε περισσότεροι από την προηγούμενη φορά και ότι δε θα μείνουμε μόνο σ’ αυτήν. Ακόμη όμως κι αν δεν πετύχουμε αυτό το στόχο της “διεύρυνσης”, είμαι σίγουρος ότι το στοίχημα της “εκβάθυνσης” το κερδίζουμε μέρα με την ημέρα 🙂

Κοσμόπολις 2008 στην Καβάλα

Βρέθηκα σήμερα τυχαία στο δημοτικό κήπο της Καβάλας και παρακολούθησα την πρώτη εκδήλωση του ετήσιου φεστιβάλ Κοσμόπολις. Δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μία πρώτη χορευτική παρουσίαση των συγκροτημάτων από τις διάφορες χώρες που συμμετέχουν φέτος. Μερικές φωτογραφίες και δύο βίντεο (το ένα εκτός προγράμματος) ακολουθούν.

Στην αρχή χόρεψε ένα συγκρότημα από την Αλβανία, αλλά το πρόλαβα στο τέλος κι έτσι δεν έχω κάποια φωτογραφία.

Συνέχισε ένα συγκρότημα από τη Ρωσία

ένα συγκρότημα από την Ισπανία

… από το Πουέρτο Ρίκο

… από τη Σερβία

… από το Τατζικιστάν

… από την Ελλάδα (Σιάτιστα)

και για το τέλος άφησα ένα βίντεο που τράβηξα κατά τη διάρκεια που χόρευε το ελληνικό συγκρότημα. Νομίζω ότι είναι το πιο αυθόρμητο απ’ όλα, δεδομένου ότι ήταν εκτός προγράμματος.