Μαζί με τα πρωτοβρόχια…

Ήρθε το φθινόπωρο και μαζί με τα πρωτοβρόχια, που βγαίνουν και τα σαλιγκάρια, θα πρέπει να έχετε παρατηρήσει ότι βλέπουμε περισσότερα χαμογελαστά πρόσωπα γύρω μας και καινούρια αιτήματα φιλίας στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τι συμβαίνει; Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μαζί με τα πρωτοβρόχια…”

Σημερινή διαφήμιση AdWords: έρχονται εκλογές βρε παιδιά;

Πριν από λίγο είδα κάπου τις παρακάτω διαφήμισεις και μου έκανε εντύπωση η πρώτη από τις τρεις:

Τι έγινε;
Έρχονται εκλογές και κάποιοι ήδη γνωρίζουν κάτι περισσότερο;

Η περίεργη σύνταξη όμως («θέλει σε»), καθώς και το άκαιρο του πράγματος, με έβαλε σε σκέψεις και το έψαξα λίγο περισσότερο.

Τελικά, όντως έρχονται εκλογές, αλλά στην Κύπρο! 🙂

Το μόνο περίεργο είναι ότι η στόχευση της συγκεκριμένης διαφήμισης φαίνεται να είναι λίγο ασαφής, καθώς εμφανίζεται και σε κατοίκους Ελλάδας, χωρίς να προσδιορίζει πού γίνονται αυτές οι εκλογές.

Μία σκέψη για την αποχή στις εκλογές

Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου των δημοτικών εκλογών χθες (και ενώ δεν έχουμε ακόμη οριστικά αποτελέσματα) διαφαίνεται ότι ο πραγματικός νικητής, που όλοι άρχισαν ήδη να ερμηνεύουν κατά το δοκούν, είναι η αποχή.

Ένα πολύ μεγάλο δηλαδή, για τις συνήθειές μας, ποσοστό ψηφοφόρων αποφάσισαν να μην εξασκήσουν το, κατά τα άλλα υποχρεωτικό (ευτυχώς όμως χωρίς κυρώσεις), εκλογικό τους δικαίωμα και να επιτρέψουν σε όλους τους υπόλοιπους, που το εξάσκησαν, να αποφασίσουν εκ μέρους τους.

Και τους έδωσαν αυτό το δικαίωμα, ακριβώς επειδή η ανάδειξη των νικητών γίνεται χωρίς να καταμετρούνται οι απόντες (συμπεριλαμβάνω εδώ τόσο τους απέχοντες, όσο και τους μη δυνάμενους να προσέλθουν, π.χ. άρρωστοι, τραυματίες, κ.λπ.) και όσοι ψήφισαν λευκό ή άκυρο.

Σκεφτείτε όμως ένα υποθετικό σενάριο…

Ας υποθέσουμε ότι π.χ. στο δήμο Χ εκλέγονται 20 δημοτικοί σύμβουλοι και ότι οι απόντες/”λευκοί”/”άκυροι” εμφανίζουν, μετά τις εκλογές, ένα ποσοστό 30%.
Ποιο αρνητικό αποτέλεσμα θα είχε η μη πλήρωση των 6 (=20×30%) θέσεων;

Αν λειτουργούσε δηλαδή το συγκεκριμένο δημοτικό συμβούλιο με 14 συμβούλους αντί με 20, τι κακό επακόλουθο θα είχαμε άραγε;
Ας έπαιρναν τις αποφάσεις τους με πλειοψηφία 7+1 ατόμων αντί με 10+1, στο κάτω κάτω.

Αναρωτιέμαι…

Εκλογές 2009: Πώς πρέπει να συμμετέχουν οι πολιτικοί αρχηγοί στο debate;

Ομολογώ ότι είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί πολύ τις τελευταίες ημέρες και, απ’ ό,τι βλέπω, απασχολεί και τους εκπροσώπους των πολιτικών σχηματισμών που θα συμμετέχουν στις εκλογές του Οκτωβρίου. Γι’ αυτό έκρινα ότι πρέπει να αποφασίσει ο κόσμος, που θα είναι και ο τελικός κριτής (και ο βασικός λόγος ύπαρξης των debates, έτσι δεν είναι;)

Πώς πρέπει να συμμετέχουν οι πολιτικοί αρχηγοί στο debate;(λογισμικό ερευνών)

Σε είδα πάλι σήμερα

Σε είδα πάλι σήμερα…

Μέσα στον κόσμο, με προσεγμένο μαλλί, με μαύρο γυαλί, με ωραία ρούχα και με ακόμη ωραιότερο χαμόγελο.

Με είδες και μου χαμογέλασες. Σε είδα και αναρωτήθηκα πότε ήταν που ξανασυναντηθήκαμε. Δε θυμόμουν. Μου άπλωσες το χέρι για να με χαιρετήσεις.

Τότε θυμήθηκα!

Σε είχα δει ξανά πριν από δύο μήνες, αλλά τότε δε μου είχες δώσει σημασία. Με προσπέρασες, χαμογελώντας πάντα, με την παρέα σου.

Σε είδα και πάλι πριν από 1-2 εβδομάδες, σε μια αφίσα. Και χαμογελούσες πάλι. Χαμογελούσες με αυτό το χαμόγελο, το τόσο καλωσυνάτο και τόσο ψεύτικο ταυτόχρονα, που μπορεί κάποιος να νομίσει ότι πέτρωσε επάνω σου.

Ναι ρε άθλιε υποψήφιε βολευτή, κομματόσκυλο του κερατά, που συνήθισες να χαμογελάς για να σε βλέπουν χαμογελαστό και για να μην προσέχουν τα μάτια σου που δε φαίνονται πίσω από τα μαύρα γυαλιά (που φοράς ακόμη και στη σκιά). Σ’ εσένα απευθύνομαι και σου υπενθυμίζω ότι και πάλι θα με ξεχάσεις!

Κι εμένα που θα με ξεχάσεις, σκασίλα μου! Έτσι κι αλλιώς, δε σε χαιρέτησα ποτέ, ούτε πριν, ούτε και τώρα. Θα ξεχάσεις όμως κι αυτούς που σε ακούν, θα ξεχάσεις κι αυτά που λες.

Θα μας ξεχάσεις πάλι, τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εκλογές που θα έχεις ανάγκη την ψήφο μας. Ουστ ρε!

Σεισμοί, φωτιές και… οι μπουρδολόγοι!

Η χθεσινή ημέρα ήταν πολύ γεμάτη…

Σεισμοί στο Περού και στην Ινδονησία.
Φωτιές στην Πεντέλη, πολύ κοντά σε κατοικημένες περιοχές.

Κι από κοντά εμφανίστηκαν, στα κανάλια και στη ζωή μας, και οι παντός είδους, δια πάσαν νόσον και δια πάσαν μαλακίαν, μπουρδολόγοι!

Ευτυχώς που οι εκλογές θα γίνουν στις 16 Σεπτεμβρίου, που γίνεται και ο τελικός του Εurobasket 2007 (όπου δεν είναι απίθανο να αγωνιστεί η Εθνική ομάδα), οπότε θα έχουμε να ασχοληθούμε και με κάτι σοβαρότερο από τις φάτσες και τις ρήσεις τους. Δυστυχώς όμως, οι μεταδόσεις των προεκλογικών συγκεντρώσεων/συζητήσεων φοβάμαι ότι θα εξορίσουν σε μεταμεσονύκτιες ώρες τις μεταδόσεις των αγώνων.

Καλούς αγώνες!

Η Καβάλα μου

Σήμερα το πρωί βρέθηκα στο επάνω νοσοκομείο της Καβάλας. Αφού τελείωσα, βλέποντας το φθινοπωρινό καιρό, αποφάσισα να περπατήσω μέχρι το λιμάνι, ακολουθώντας το δρόμο του νερού. Σ’ αυτήν την πορεία προς τα κάτω, προτίμησα να ακολουθήσω δρομάκια που δεν είχα ξαναπερπατήσει, περνώντας από γειτονιές ήσυχες, χωρίς αυτοκίνητα. Στενά δρομάκια, κήποι, ανοιχτές πόρτες και άνθρωποι να κάθονται είτε έξω από τα μαγαζιά ή στα σπίτια τους. Μουσική ακουγόταν από ένα παράθυρο· κάποιος εξασκούνταν στο μπουζούκι. Λίγο πιο κάτω, ένας ραδιοφωνικός σταθμός είχε διαφημίσεις και κάποια παιδάκια έπαιζαν μπάλα.

Στους στύλους της ΔΕΗ χαμογελαστοί υποψήφιοι υποσχόταν καλύτερη ζωή και κάποια ψηφοδέλτια, σκισμένες αφίσες και φάκελοι κείτονταν στο δρόμο… θα τα μαζέψει η επόμενη βροχή! Ούτε ο δήμαρχος που θα βγει την Κυριακή, αλλά ούτε και οι περίοικοι θα φροντίσουν να καθαρίσουν τους δρόμους. Ο δήμαρχος και οι σύμβουλοι θα έχουν να ασχοληθούν με τα σοβαρά ζητήματα του τόπου· οι περίοικοι ασχολούνται με τα του οίκου τους, σιγά μην κοιτάξουν το δρόμο.

Ο δρόμος όμως θα καθαρίσει και πάλι· ο αέρας θα μαζέψει τα σκουπίδια σε μέρη απάνεμα, το νερό θα τα πάει παρακάτω και όταν φτάσουν στο μεγάλο δρόμο θα τα μαζέψει το συνεργείο καθαριότητας. Από τα στενά δρομάκια, το συνεργείο δε μπορεί να περάσει. Η Καβάλα όμως, εκεί ψηλά, είναι μια μεγάλη κατηφόρα και το νερό ξέρει τις διαδρομές (που και κλειστές να τις βρει, πάλι θα βρει μονοπάτι να περάσει).

Έφτασα μέχρι την οδό Αμύντα, την κατέβηκα και με υποδέχτηκαν κορναρίσματα και δύο ουρές αυτοκινήτων που περίμεναν ένα φορτηγό να ξεφορτώσει. Επέστρεψα!

Την πόλη αυτή την αγαπάω όμως και μ’ αρέσει να την περπατάω!
Γιατί να σας πω ψέμματα; Υποψήφιος είμαι;