Αγάπη είναι…

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, δεν καταλάβαινα γιατί ο μικρός ανιψιός μου προτιμούσε, όταν ερχόταν στο σπίτι, να παίζει στο φορητό υπολογιστή μου και όχι στο σταθερό, δεδομένου ότι έπαιζε κυρίως παιχνίδια από το δίκτυο και όχι κάποια εγκατεστημένα. Αφήστε που στο φορητό έχω Linux, άρα τα παιχνίδια δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο αυτά των Windows.
Μέχρι που συνειδητοποίησα πως, παρόλο που δεν το έλεγε, ένα βασικό κριτήριο για την επιλογή του ήταν το ότι, όταν έπαιζε στο φορητό, καθόταν στην αγκαλιά μου!

Αγάπη είναι (λοιπόν)… να είμαστε μαζί!

Άνοιξη

Σήμερα το μεσημέρι γύρισα στο σπίτι λίγο αργά και, πάνω στον υπολογιστή μου, ο ανηψιός μου μου είχε αφήσει αυτά:

Λίγα λουλούδια

Και μυρίζουν κι ωραία!

Φώτο-Πέτρος

Σήμερα ο Πέτρος ήταν λίγο κρυωμένος και δεν πήγε στον παιδικό σταθμό. Έτσι, μεταξύ άλλων παιχνιδιών, ασχοληθήκαμε και με τη φωτογραφία.

Αφού έβαλα το κινητό μου σε airplane mode και του έδειξα πώς να το κρατάει και τι να πατάει, τον άφησα να αλωνίσει το σπίτι και να φωτογραφίζει ό,τι του άρεσε.

Τελικά, τράβηξε περισσότερες από 20 φωτογραφίες, με θέμα είτε εμάς που βρισκόμασταν στο σπίτι (έστω και με κομμένο το κεφάλι :-)) ή αντικείμενα (παιχνίδια, κ.ά.), τις οποίες μεταφέραμε μετά στον υπολογιστή για να τις δούμε (κάποιες από αυτές παραθέτω κι εδώ). Ας πούμε ότι είναι η πρώτη του φωτογραφική, διαδικτυακή έκθεση!

Τα κουμπιά της κουζίνας από κοντά
[σιγά μην καταλάβαινε κανείς τι δείχνει αυτή η φωτογραφία]

Το αριθμητήριο στο πάτωμα

Η σκιά του φωτογράφου -1

Η σκιά του φωτογράφου -2

Μέσα ατομικής μεταφοράς (πατίνι, ποδήλατο),
μέρα που είναι σήμερα (χωρίς αυτοκίνητα — λέμε τώρα)

Μία μπλούζα του φωτογράφου [κοντινό πλάνο]

Τα φασολάκια που καθάριζε η μαμά

Μάλιστα, επειδή πλησιάζουν και τα γενέθλιά του, μου ήρθε και η σχετική ιδέα. Έκανα μια μικρή αναζήτηση το μεσημέρι και αποφάσισα να του αγοράσω αυτή τη φωτογραφική μηχανή: Easypix Digital Camera “V130 Smile” for Kids – Blue που μου φάνηκε αρκετά εύκολη στο χειρισμό και βολική στη χρήση.

Παρόλο που δε βρήκα κριτικές σχετικά με το συγκεκριμένο μοντέλο, ώστε να ξέρω τι παραγγέλνω μιας και θα έρθει από το εξωτερικό, ελπίζω να βγει ανθεκτική και να βγάζει καθαρές φωτογραφίες.

Κανένας!

Σήμερα το πρωί ήταν μία από τις φορές που το μυαλό του ανιψιού μου με εξέπληξε ευχάριστα.

Μιλούσαμε περί ανέμων και υδάτων, ως συνήθως, όπως μιλάει ένας ενήλικας με ένα μωρό δηλαδή και, επειδή τα μαλλιά του έχουν μακρύνει τον τελευταίο καιρό και δεν έχει τη διάθεση να κουρευτεί, απαντώντας με ένα σταθερό «όχι» σε όσες αναφορές κάνουμε για κούρεμα, σκέφτηκα να τον κάνω να το αναγνωρίσει πρώτα ως γεγονός.

Τον ρώτησα: «Πέτρο, ποιος έχει πιο μακριά μαλλιά; Ο Γουίνι ή ο Πέτρος;» (χωρίς να έχω θίξει καθόλου το θέμα σήμερα)
Περίμενα να μου απαντήσει αμέσως, αλλά φαίνεται ότι κατάλαβε πού το πήγαινα και, αφού σκέφτηκε για κάποια δευτερόλεπτα, μου απάντησε: «Κανένας»!

Αναρωτιέμαι από ποια ηλικία και μετά αρχίζουν τα μωρά να αναπτύσσουν την πλάγια σκέψη και να απαντούν προτείνοντας μία τρίτη λύση σε ένα δίλημμα.

2011 χρώματα

Σήμερα το μεσημέρι, εγώ προσπαθούσα να κοιμίσω το ανιψάκι και αυτός είχε εικαστικές ανησυχίες. Το ποιος από τους δυο μας κέρδισε τελικά, είναι προφανές από τη φωτογραφία.

Χρωματισμένο χέρι θείου

Χρώματα πολλά μπορεί να μη φαίνονται· ένας μαρκαδόρος μόνο έγραφε καλά.

Μακάρι ο καινούριος χρόνος, που θα υποδεχτούμε σε λίγες ώρες, να είναι τόσο χρωματιστός όσο τον βλέπουν τα μάτια ενός μωρού. Για όλους.

Δημιουργικός χρόνος

Σήμερα το απόγευμα περάσαμε δημιουργικά την ώρα μας με… body painting!
Ευτυχώς, ο δημιουργός περιορίστηκε μόνο στα χέρια και δεν επεκτάθηκε, δοκιμάζοντας τους διαθέσιμους μαρκαδόρους.

Θείος – ανηψιός

Μετά βγάλαμε φωτογραφία και, αφού τη δείξαμε σε όλη την οικογένεια, νομίζω ότι μπορούμε να την εκθέσουμε και σε περισσότερο κόσμο, έστω κι αν είναι λίγο κουνημένη.

Πέτρος & Πέτρος

Η φωτογραφία είναι χθεσινή και σήμερα οι δύο εμφανιζόμενοι έχουν την ονομαστική τους γιορτή. Πέτρος ο παππούς, Πέτρος και ο εγγονός.

Ο παππούς τα τελευταία 2 χρόνια δε μπορεί να περπατήσει καλά, σταθερά. Προσπαθεί όμως.

Ο εγγονός, που δεν έχει συμπληρώσει ακόμη 21 μήνες ζωής, θεωρεί καθήκον του, όταν ο παππούς σηκώνεται, να τον βοηθήσει, είτε φέρνοντάς του το “Π”, ή κρατώντας τον από πίσω για να μην πέσει. Λίγες μέρες πριν, ερχόταν σ’ εμένα για να τον πάρω αγκαλιά και να κρατάει τον παππού από τον ώμο ή την πλάτη. Τώρα πια, τον κρατάει μόνος του από τη μπλούζα.

Πέτρος & Πέτρος

Χρόνια πολλά και στους δύο. 🙂

Το blogging ξεκινάει από νωρίς

Για τι πράγμα να γράψω σήμερα στο blog μου;

Ο Πέτρος στο πληκτρολόγιο

Καθισμένος μπροστά στο πληκτρολόγιο, ατενίζει την άδεια σελίδα και αναρωτιέται. Να γράψει για την οικονομία, για την ανεργία ή για τη βόλτα που έκανε σήμερα με τη μαμά;

Τα καλύτερα ψώνια του 2009

Δεν το είχα σκοπό να γράψω παραμονή Πρωτοχρονιάς, αλλά θέλω να μοιραστώ με όλους μια όμορφη εικόνα, έστω και μόνο με κείμενο, χωρίς φωτογραφία.

Είναι περίπου μία ώρα που επιστρέψαμε από τα ψώνια της τελευταίας στιγμής από το super market. Παρέα μου ήταν ο ανηψιός μου (14,5 μηνών), ο οποίος έκανε όλη τη διαδρομή από το σπίτι στο super market και πάλι πίσω περπατώντας (έστω και όχι πολύ σταθερά). Στο γυρισμό μάλιστα κουβαλούσε και ένα μεγάλο σακουλάκι με πατατάκια (που διάλεξε ο ίδιος από το κουτί που βρισκόταν στο κάτω ράφι) στο ένα του χέρι, ενώ τον κρατούσα από το άλλο.

Η πιο ωραία σκηνή όμως ήταν όταν φτάσαμε στο ταμείο, όπου προχώρησε αγέρωχα προς την έξοδο κρατώντας τα πατατάκια, χωρίς να γνωρίζει φυσικά ότι έπρεπε να τα πληρώσουμε!  Το καλό ήταν ότι δε διαμαρτυρήθηκε όταν του τα πήρα, μόνο έμεινε να τα παρακολουθεί να κινούνται επάνω στην ταινία του ταμείου… μέχρι που του τα ξαναέδωσα.

Μ’ αυτήν την εικόνα λοιπόν αποχαιρετώ το 2009 και εύχομαι σε όλους το 2010 να είναι χαρούμενο σαν ένα μωρό που κάνει τα πρώτα του ψώνια, να μπορούμε να κάνουμε τις επιλογές μας και να τις κρατάμε γερά (μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι) 🙂

Ο μικρός Πετράκης

Ξεφεύγω λίγο σήμερα από τα καθιερωμένα για να δημοσιοποιήσω το πρώτο βίντεο του νεογέννητου ανηψιού μου (και για να μπορώ μετά από κάμποσα χρόνια να του δείχνω και αυτό το άρθρο).

Ανηψιέ καλώς μας ήλθες 🙂