Ξεκίνημα

Έξω ψιλοβρέχει και οι στάλες ακούγονται να χτυπούν στις μεταλλικές τέντες των γύρω μπαλκονιών. Βγήκα για λίγο στο μπαλκόνι και μου ήρθε η μυρωδιά της. Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτή η μυρωδιά της βροχής μου θυμίζει σχολείο. Ευτυχώς που σήμερα είναι Σάββατο και τα σχολεία είναι κλειστά· άσε που εδώ και πολλά χρόνια πια δεν πηγαίνω στο σχολείο.

Στο μπαλκόνι, κοίταξα για λίγο αριστερά – δεξιά. Η μόνη κίνηση στη γειτονιά ήταν από μία πράσινη ομπρέλα που είδα ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι και η κοπέλα που την κρατούσε προχώρησε γρήγορα προς το κέντρο της πόλης, αγνοώντας πως θα αναφερθεί σε κάποιο άρθρο ενός καινούριου ιστολογίου λίγα λεπτά μετά. Το πιο πιθανό είναι ότι δε θα το μάθει ποτέ ότι έγραψα για αυτήν.

Ούτε ένα αυτοκίνητο δεν πέρασε, ούτε άλλος άνθρωπος. Μπήκα στην κουζίνα και έφτιαξα ένα σάντουιτς για πρωινό, έφτιαξα και καφέ επειδή η βροχή έχει την τάση να ανατρέπει τα σχέδιά μας· ίσως επειδή δε θέλουμε να βρεχόμαστε, ενδόμυχα όμως θέλω να πιστεύω ότι μας αρέσει να την ακούμε και να ταξιδεύουμε νοερά στις αναμνήσεις μας.

Ψωμάκι, κασέρι, σαλάμι και καφές στα χέρια και επιστροφή στον υπολογιστή. Κάθισα και άρχισα να γράφω. Δεν είχα προγραμματίσει συγκεκριμένο θέμα κι έτσι ξεκίνησα το πρώτο άρθρο απλά, με μια εικόνα, αυτήν της πράσινης ομπρέλας στον άδειο δρόμο.

Βολεύτηκα καλύτερα και σκέφτηκα ότι, όλοι μας, στη ζωή μας είμαστε συλλέκτες εικόνων. Κάτι είδαμε κάποτε, το σχολιάσαμε με τους φίλους μας ή το κρατήσαμε ως ανάμνηση, ίσως ξεχάσαμε και κάποιες λεπτομέρειες· πότε πότε όμως επιστρέφει και πάλι και συνδέεται με μία άλλη, πιο πρόσφατη εικόνα.

Τέλος πάντων, αυτό το ξεκίνημα ήρθε με δύο εικόνες, ασύνδετες για την ώρα. Οι άσπρες βιολέτες χθες το βράδυ έδωσαν τον τίτλο του ιστολογίου, η κοπέλα με την ομπρέλα το πρώτο κείμενο, την πρώτη βιολέτα.

Ξεκινήσαμε και όσο πάει…

2 σχόλια στο “Ξεκίνημα”

Σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.