Πουκάμισο

Το αγαπημένο μου πουκάμισο δεν είναι πια όπως ήταν πριν.

Οι άκρες στα μανίκια έχουν φθαρεί, έχουν ξεφτίσει. Έχασα ένα κουμπί κάποτε και το αντικατέστησα με κάποιο που του μοιάζει. Το χρώμα του δεν είναι εκείνο το ζωηρό γαλάζιο που είχε αρχικά· ένα μπέρδεμα σε ένα πλύσιμο, χρόνια πριν, το άσπρισε. Όχι εντελώς, σε εκείνο το γαλάζιο του ουρανού που το καλύπτουν λευκά σύννεφα και μπερδεύονται ομοιόμορφα μεταξύ τους, σε μια γαλάζια απόχρωση του άσπρου.

Μου ταιριάζει όμως όπως πρώτα, ίσως και ακόμη περισσότερο, με αγκαλιάζει και με προστατεύει. Τώρα πια γνωριζόμαστε καλύτερα, μετά από τόσα χρόνια μαζί και συνεχίζω να το φοράω κι εγώ χαρούμενος, σα να ξαναβρίσκω ένα φίλο, με τον οποίο ξαναβρεθήκαμε και πιάσαμε την κουβέντα από εκεί που την είχαμε αφήσει.


Ναι, δεν είναι ένα πουκάμισο αυτό που περιγράφω. Θα μπορούσε να είναι. Αλλά δεν είναι.

Σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.